Τα αίτια και οι αφορμές της αποπομπής Τσιτουρίδη

Όσοι παίζουν μπιλιάρδο, γνωρίζουν ότι ο παίκτης κτυπάει μια μπίλια, η οποία με την σειρά της θα κινηθεί προς μία άλλη και η τρίτη θα κατευθυνθεί στην τρύπα. Ετσι θα επιτευχθεί ο στόχος, που θέλει τις μπίλιες του αντιπάλου μέσα στη τρύπα και όχι πάνω στην τσόχα.
Κάπως έτσι κινήθηκε και ο πρωθυπουργός το Σάββατο το πρωί. Το δημοσίευμα της «Καθημερινής» για τα έργα και τις ημέρες του Ευγένιου Παπαδόπουλου, την «χρυσή» κατά τα άλλα εποχή του Χρηματιστηρίου, ήταν η αφορμή και η ευκαιρία για τον αποκεφαλισμό του Σάββα Τσιτουρίδη που είχε καταφέρει στο κυβερνητικό στρατόπεδο να πετάξει πολλές φορές την μπάλα έξω από το δικό του τερέν, για να αποφύγει τα δυσάρεστα γι αυτόν με μεγάλη επιτυχία και γιατί όχι μαεστρία. Οι παροικούντες στην Ρηγίλλης, γνώριζαν ότι η τοποθέτηση του Αγάπιου στο ΤΕΑΔΥ, όπως και άλλων διοικητών που κατηγορούνται για αγορές δομημένων ομολόγων υψηλού ρίσκου και μεγάλων προμηθειών, δεν ήταν προσωπικές επιλογές του Σάββα. Η συγκεκριμένη επιβλήθηκε σε αυτόν, όχι φυσικά αξιοκρατικά, αλλά λόγω της συγγένειας του ένα ιστορικό στέλεχος της παράταξης. Γι αυτό και στην κομματική ενδοχώρα, δεν ήταν εύκολο να κατηγορήσει κανείς ευθέως τον μέχρι χθες υπουργό Απασχόλησης για την επιλογή του Αγάπιου Σημαιοφορίδη. Μολονότι τυπικά υπεύθυνος για τον διορισμό των διοικήσεων των Ασφαλιστικών Ταμείων είναι ο υπουργός Απασχόλησης, εν τούτοις στα κόμματα εξουσίας είναι γνωστό ότι οι θέσεις μοιράζονται με την παρέμβαση της Χαριλάου Τρικούπη παλιότερα και τώρα της Ρηγίλλης. Έτσι η ευθύνη για τα έργα και τις ημέρες των προσώπων, που διευθύνουν τα Ταμεία, στην προκειμένη περίπτωση διαχέεται στην κομματικό μηχανισμό και όχι στα πρόσωπα. Και αυτό, ήταν ένα ακόμη ατού στη φαρέτρα του Σ. Τσιτουρίδη, μέχρι προχθές, στις επιθέσεις που δεχόταν ακόμη και από πολλούς μέσα στο ίδιο του το κόμμα.
Πάντα και σε όλα υπάρχει και η αχίλλειος πτέρνα, το ευαίσθητο σημείο που ο καθένας έχει και μπορεί να χρησιμοποιηθεί την κατάλληλη στιγμή ως απάντηση, σε όσους νομίζουν ότι μιλώντας για συλλογική ευθύνη, μπορούν να παρακάμψουν την προσωπική τους πολιτική ευθύνη.
Και αυτή δεν ήταν άλλη από το πρόσωπο του Ειδικού Γραμματέα άνθρωπο της επιλογής του τέως υπουργού, που οι έρευνες για το παραδικαστικό κύκλωμα τον έμπλεξαν, όπως το δίχτυ του ψαρά, την υπόθεση διακίνησης μεγάλων ποσών στην περίοδο 1999-2001 που στήθηκε το μεγάλο «πάρτι» του Χρηματιστηρίου.
Ένα θέμα, που πολλοί από τη Νέα Δημοκρατία υποστηρίζουν ότι η κυβερνητική παράταξη δεν το χειρίστηκε με την ανάλογη που προεκλογικά υποσχέθηκε αυστηρότητα, φτάνοντας στο σημείο να μιλούν ακόμη και για συμψηφισμούς. Η σύνδεση με αυτή την εποχή επηρέασε τον Κ. Καραμανλή με αποτέλεσμα να προχωρήσει στην άμεση αποπομπή του Σ. Τσιτουρίδη. Η αναφορά στη δήλωσή του, ότι οι υπουργοί έχουν ευθύνη για τους συνεργάτες που επιλέγουν, ήταν χαρακτηριστική.
Ο πρωθυπουργός έκανε και την αυτοκριτική του στο θέμα των ομολόγων λέγοντας ότι «πληγώσαμε πολλούς», κάτι που αποτελεί και μια προειδοποίηση για πολλά κυβερνητικά στελέχη που έχουν ξεχάσει από το «σεμνά και ταπεινά», έως το μεταρρυθμιστικό έργο που έχουν μπροστά τους έως τις εκλογές.
Κι επειδή τίποτα δεν είναι δεδομένο και όλα θα παίζονται, όπως σε κάθε ντέρμπι στο παρά πέντε, καλό είναι οι βολεμένοι στις καρέκλες να το συνειδητοποιήσουν έγκαιρα, πριν είναι αργά.

Τα «μπάζα»,το «άβατο» και οι λοιποί πολίτες

Για «άβατο» των Εξαρχείων μίλησε ο Βύρων Πολύδωρας. Σε επιχειρησιακή ανικανότητα αναφέρθηκε από την πλευρά του ο Πέτρος Ευθυμίου. Κατηγορήστε εκείνους που εξέθρεψαν για 30 χρόνια αυτή τη βία ανταπάντησε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης. Κατόπιν όλων αυτών τα αστυνομικά τμήματα θωρακίζονται, περίπου όπως οι πρεσβείες και θα κληθούν άλλοι αστυνομικοί φρουροί για να τα προστατεύσουν. Σε μια χώρα που έχει τους περισσότερους αστυνομικούς αναλογικά σε όλη την Ευρώπη, το να φυλάει η αστυνομία την … αστυνομία προκαλεί ενίοτε γέλια και συχνά κλάματα. Συνολικά οι αστυνομικοί στη χώρα μας φτάνουν τις 50.000 αλλά και ο αριθμός αυτός δεν επαρκεί για να φυλάξει τα αστυνομικά τμήματα που κινδυνεύουν.
Όπως έλεγε χθες κάτοικος της Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια, έχουν γίνει στόχος, επειδή μένουν κοντά στο αστυνομικό τμήμα. Αντί για πρόσθετη προστασία λόγω αυτής της γειτνίασης αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.
Η ηγεσία της αστυνομίας μετά από όλες αυτές τις επιθέσεις το έριξε στις συσκέψεις, άρα μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι μια και … οι συσκεπτόμενοι συνήθως δεν σκέπτονται.
Φρόντισαν πάντως χθες να στήσουν ένα δίχτυ προστασίας ύψους δέκα μέτρων απέναντι από το αστυνομικό τμήμα του Ζωγράφου που βρίσκεται η πανεπιστημιούπολη για να αποφεύγουν επιθέσεις με μολότοφ από την αντίπερα όχθη. Είπαμε ότι το πανεπιστημιακό άσυλο πρέπει να προστατεύει ακόμη και όσους κατάφορα παραβιάζουν τον ποινικό νόμο… Όσο για το νέο νόμο που θέλει μια απλή πλειοψηφία να αποφασίζει για την άρση του ασύλου, φαίνεται ότι και αυτός στην πράξη δεν εφαρμόζεται, επιβεβαιώνοντας έτσι το προεδρείο της ΠΟΣΔΕΠ, που μετα την ψήφισή του, αποφάσισε ότι δεν θα τον εφαρμόσει. Είναι προφανές ότι το όλο το σκηνικό θυμίζει ακυβέρνητη Πολιτεία.
Και φτάνουμε στον πολίτη που βλέπει τους πολιτικούς να καβγαδίζουν περί του τις πταιει την ίδια ώρα που βλέπει το αυτοκίνητό του να καίγεται, επειδή κάποιου δεν του καλάρεσε, γιατί ήταν μεγάλο άρα καπιταλιστικό ή το κατάστημα του να καταστρέφεται επειδή κατά κακή του τύχη βρέθηκε δίπλα σε αστυνομικό τμήμα.
Τα παλικάρια με τις κουκούλες που καίνε μέρα νύχτα ανενόχλητοι έχουν θέσει και κάποιους όρους για να κάνουν πίσω και να επανακάμψουν στο «άβατο» των Εξαρχείων. Ανάμεσα στα άλλα ζητούν για τους φυλακισμένους αφαίρεση τριών επιπλέον χρόνων ποινής αφού προηγουμένως έχουν υπολογισθεί τα 3/5 της ποινής και έχουν επίσης αφαιρεθεί οι ημέρες εργασίας. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι θα καταδικάζεται κάποιος σε 20 ετών φυλάκιση και θα βγαίνει σε λιγότερο από πέντε χρόνια.
Κι επειδή βρισκόμαστε στην εποχή του παραλόγου και όλα μπορούν να συμβούν, ακόμη και να διατηρούνται, εδώ και χρόνια με την ανοχή των πρυτανικών αρχών και βεβαίως της Πολιτείας, που δεν είναι άμοιρη ευθυνών, ολόκληρες πυριτιδαποθήκες εντός των πανεπιστημιακών τειχών , μπορεί η κυβέρνηση να κάνει αποδεκτά ακόμη και αυτά τα αιτήματα αρκεί να ησυχάσουν τα οξυμένα πνεύματα.
Εξάλλου και τα παρασκευαστήρια των μολότοφ έχουν διατηρηθεί ανέπαφα εντός των πανεπιστημιακών χώρων, υπό την προστασία του ιερού ασύλου εν ονόματι της ηρεμίας και της άκρας του τάφου σιωπής που ζητούν, όσοι κατέχουν πανεπιστημιακή ή υπουργική εξουσία μια και οι άνθρωποι διαχειριστές είναι, δεν πήραν τα οφίτσια για να βάλουν τα φυσεκλίκια και να κάνουν πόλεμο με τους αντάρτες των πόλεων.
Όσο για τους πολίτες που συχνά την πληρώνουν. Τι να πει κανείς. Ας πρόσεχαν. Η ζωή στις πόλεις είναι ενίοτε επικίνδυνη. Αλλιώς δεν έχουν παρά να πάρουν τα όρη και τα άγρια βουνά. Διαφορετικά θα γνωρίζουν ότι κινδυνεύουν. Γιατι «είμαστε για τα μπάζα» κατά τη ρήση του Βύρωνα Πολύδωρα…

Κεμαλιστές και ισλαμιστές σε διάταξη μάχης

Η μάχη ανάμεσα στους κεμαλιστές και τους ισλαμιστές στην Τουρκία καλά κρατεί. Η πρώτη απόπειρα για την εκλογή του ισλαμιστή Αμπντουλάχ Γκιούλ στην Προεδρία της Δημοκρατίας απέβη άκαρπη μια και συγκέντρωσε δέκα ψήφους λιγότερες 357 από όσες απαιτούνται για την εκλογή. Η αντιπολίτευση στην Τουρκία στην προσπάθεια της να εμποδίσει αυτή την εκλογή απείχε της ψηφοφορίας και προβάλει θέμα ακύρωσης της διαδικασίας επικαλούμενη παρατυπία που αναφέρεται στον αριθμό των παρόντων βουλευτών.
Η διαδικασία της εκλογής θα επαναληφθεί την προσεχή Τετάρτη και αναμένεται κι αυτή να αποβεί άκαρπη , ενώ η αντιπολίτευση οδεύει προς το Συνταγματικό Δικαστήριο με σκοπό να ακυρώσει την πρώτη ψηφοφορία, με προφανή σκοπό να αποτρέψει την άνοδο ενός ισλαμιστή, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά, στο ύπατο αξίωμα του Τουρκίας.
Οι στρατηγοί στην Άγκυρα που ελέγχουν την πολιτική ζωή της Τουρκίας και θεωρούνται οι θεματοφύλακες του κεμαλισμού, βλέπουν με ανησυχία αυτή την εξέλιξη και όπως δημόσια έχουν δηλώσει δεν θα ήθελαν να δουν τη σύζυγο του Προέδρου της χώρας να εμφανίζεται δημόσια φορώντας την ισλαμική μαντίλα. Μπορεί αυτό να απέτρεψε τον Ερντογάν από του να υποδείξει τον εαυτό του στην Προεδρία, όμως τώρα προωθώντας τον δικό άνθρωπο, τον Α. Γκιούλ, δεν έκανε τίποτα άλλο από του να υποδείξει ένα πρόσωπο κατ εικόνα και ομοίωσή του.
Η εκλογή του Προέδρου της Τουρκίας αναμένεται να ολοκληρωθεί με την τρίτη ψηφοφορία, όπου απαιτούνται οι μισές ψήφοι από τις 550 του κοινοβουλίου. Η τρίτη αυτή ψηφοφορία, που θα πραγματοποιηθεί στις 9 Μαΐου θα ολοκληρώσει τη διαδικασία εκλογής προέδρου, εκτός και αν το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφασίσει διαφορετικά, πράγμα που σημαίνει ότι στην Τουρκία θα υπάρξει εμπλοκή, που ενδεχομένως να οδηγήσει και σε πρόωρες εκλογές. Είναι προφανές, ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει με μια ακόμη κίνηση, που αφορά ένα κάστρο του κεμαλισμού να κερδίσει μια ακόμη παρτίδα, στη διαμάχη του με το βαθύ κράτος της Τουρκίας.
Βεβαίως αυτή η κίνηση, όπως και οι άλλες που προηγήθηκαν με αφορμή την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, ενέχει πολλούς κινδύνους, που αφορούν τόσο τον ίδιο, όσο και το κόμμα του. Το αύριο της Τουρκίας θα παίζεται για το επόμενο διάστημα σε ένα τεντωμένο σκοινί.
Οι εξελίξεις στη γειτονική μας χώρα, μπορούν να επηρεάσουν άμεσα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η δραστηριότητα των τουρκικών πολεμικών στο Αιγαίο αυτή την περίοδο, που έχει υπέρμετρα ενισχυθεί και δεν περιορίζεται στις παραβάσεις και τις παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου, αλλά επεκτείνεται και σε υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά, σημαίνει, όπως ήδη είναι γνωστό, ότι τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, γίνονται συχνά αφορμή για επιθετικότητα απέναντι στην Ελλάδα. Και αυτό είναι ένα γεγονός, που οφείλει να προβληματίσει την ελληνική πλευρά, που δεν πρέπει επ ουδενί να παρακολουθεί τα γεγονότα ως απλός και αδιάφορος θεατής.

Η απραξία, ο χειρότερος σύμβουλος για την κυβέρνηση

Αυτές τις ημέρες συμπληρώνονται δύο μήνες από τότε που άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι των ομολόγων με αποτέλεσμα από τότε να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης και να μονοπωλεί κάθε βράδυ τα παράθυρα των δελτίων ειδήσεων. Κι αν ήταν μόνο τα τηλεοπτικά παράθυρα λίγο θα ήταν το κακό. Το θέμα των ομολόγων έχει παραλύσει τη λειτουργία του κυβερνητικού μηχανισμού, μια και όλοι δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο, παρά με το τι θα γίνει με τα δομημένα και πως θα λυθεί ο γόρδιος δεσμός που δεν είναι άλλος από την απόδοση των απολεσθέντων χρημάτων στα ασφαλιστικά ταμεία.
Με αυτή την έννοια το κυβερνητικό έργο στην πράξη έχει ανασταλεί και οι υπουργοί αντί για δράση, προτιμούν την κουβέντα περί του τι μέλλει γενέσθαι.
Οι εκλογές και η ημερομηνία τους αναστατώνουν και μεταφέρουν τις όποιες δραστηριότητες από τα υπουργικά γραφεία στα πολιτικά, ενώ κάθε κουβέντα για ανασχηματισμό τρομάζει, μια και η απώλεια του υπουργικού θώκου στο παρά πέντε της λήξης της κυβερνητικής θητείας, σημαίνει περίπου καταστροφή για τους υποψηφίους.
Ανασχηματισμός πάντως δεν φαίνεται στον ορίζοντα, μολονότι άγνωστες είναι οι βουλές του Κυρίου, σε αυτή την περίπτωση. Το αν τη βγάζει ο Σάββας ως υπουργός μέχρι τις εκλογές, αυτό εξαρτάται από το πότε θα προσδιοριστούν. Αν πάνε για Οκτώβρη μπορεί να μείνει. Αν η κυβερνητική θητεία θα τραβήξει μέχρι τέλους, τότε τα πράγματα θα είναι διαφορετικά για τον υπουργό Απασχόλησης.
Ανεξάρτητα από την τύχη του Σ. Τσιτουρίδη το κυβερνητικό έργο δεν προχωράει αυτή την ώρα κι αν θέλει η κυβέρνηση να προσθέσει κάτι ακόμη στα πεπραγμένα της, οφείλει να κινηθεί χωρίς άλλη καθυστέρηση, γιατί ο χρόνος περνάει και σε δύο μήνες, θα πάνε για τα μπάνια τους και τότε θα μας πουν, ραντεβού το Σεπτέμβρη. Οπότε όλοι θα ροκανίζουν το χρόνο με απραξία, για να μην ενοχλήσουν κανένα ψηφοφόρο μέχρι τις εκλογές.
Σε αυτό το συγκεχυμένο τοπίο χρειάζονται άμεσες δυναμικές και δραστικές πρωτοβουλίες, αν θέλει η κυβέρνηση να κρατηθεί μπροστά από την αξιωματική αντιπολίτευση.
Ήδη η διαφορά έχει περιοριστεί και πρωτοπορία κρατιέται αφενός από την πολύ καλή εικόνα που παρουσιάζει ο πρωθυπουργός και αφετέρου από την αδυναμία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να πείσει και να εισπράξει πολιτικά οφέλη από τις κυβερνητικές απώλειες.
Οι διαφορετικές απόψεις που εκφράζονται από διάφορα κυβερνητικά στελέχη στο θέμα των ομολόγων, δείχνουν ένα καράβι στο οποίο οι αξιωματικοί δεν εκτελούν τις εντολές του καπετάνιου.
Έτσι η άποψη Τσιτουρίδη περί συλλογικής ευθύνης αποκτά περιεχόμενο και αν στη Ν.Δ. δεν θέλουν να έχουν την τύχη του Sea Diamond θα πρέπει να ομονοήσουν και να αποδώσουν τις ευθύνες εκεί που υπάρχουν. Να αφήσουν την παρατήρηση του θάμνου, για να δουν τη θέα του δάσους.

Οι φυλακές, οι φυλακισμένοι και το σωφρονιστικό μας σύστημα

Χώροι στους οποίους αποθηκεύουν ανθρώπινες ψυχές, έχουν χαρακτηρισθεί οι ελληνικές φυλακές. Για σωφρονιστικό σύστημα, που αποδίδει στην κοινωνία ανθρώπους ικανούς να επανενταχθούν, αφήνοντας πίσω τους την όποια παραβατική συμπεριφορά, ούτε λόγος. Αφορμή την σκέψεων αυτών η πρόσφατη εξέγερση σε δέκα φυλακές της χώρας.
Τα λεγόμενα σωφρονιστικά καταστήματα, οι φυλακές καθ ημάς, έχουν σκοπό υποτίθεται να συνετίσουν όσους παρέβησαν τους κανόνες δικαίου και παράλληλα να αποτελέσει η ποινή τους παράδειγμα προς αποφυγή, για τους υπόλοιπους πολίτες. Είναι κοινός τόπος στις μέρες μας, ότι στις φυλακές σήμερα κάθε άλλο πάρα το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται. Μπαίνει κάποιος για μια μικροπαράβαση του ποινικού κώδικα και βγαίνει έτοιμος για να διαπράξει μεγαλύτερες κακουργηματικές πράξεις. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί στις φυλακές συνωστίζονται πολύ περισσότεροι απ όσοι χωράνε, γιατί κάποιες από αυτές είναι πολύ παλιές και οι συνθήκες διαβίωσης είναι κάτι παρά πάνω από άθλιες, γιατί μπερδεύονται οι βαρυποινίτες με άλλους που βρίσκονται εκεί για μικρές παραβάσεις ή είναι απλώς προφυλακισμένοι, γιατί τα δικαστήρια λόγω φόρτου υποθέσεων αργούν να αποφασίσουν και τα γιατί βεβαίως, δεν έχουν τέλος.
Τι κάνει η Πολιτεία για όλα αυτά; Υπόσχεται καλύτερες ημέρες μόλις φτιαχτούν τα επτά νέα σωφρονιστικά καταστήματα που κτίζονται σε όλη την Ελλάδα. Παράλληλα επιδιώκει, για την ώρα χωρίς αποτέλεσμα, να στείλει πακέτο τους αλλοδαπούς φυλακισμένους, που πλησιάζουν τους μισούς, στις χώρες προέλευσής τους, για να εκτίσουν το υπόλοιπο της ποινής τους.
Σήμερα στη μεγαλύτερη φυλακή, που βρίσκεται στον Κορυδαλλό, εκτίουν την ποινή τους ή βρίσκονται προφυλακισμένοι 2.200, σε ένα χώρο που έχει φτιαχτεί για 600 ανθρώπους. Τι σωφρονισμός να γίνει εκεί μέσα, πώς να ελεγχθεί όλος αυτός ο κόσμος και ποια ανθρώπινη αντιμετώπιση μπορεί να έχει. Δεν υπάρχει δυνατότητα απασχόλησης όλων αυτών των ανθρώπων, ούτε βεβαίως δυνατότητα μιας κάποιας επαγγελματικής εκπαίδευσης, μολονότι προβλέπεται από το σωφρονιστικό σύστημα.
Είναι κοινό μυστικό ότι στις φυλακές διακινούνται από σκληρά ναρκωτικά μέχρι κάθε λογής απαγορευμένες ουσίες. Ποιος να ελέγξει ποιόν με τόσους που μπαινοβγαίνουν. Από τους δικηγόρους και τους συγγενείς μέχρι αυτούς που προμηθεύουν τα φαγώσιμα για τόσες εκατοντάδες ανθρώπους ή τα πρόσωπα που διακινούνται, από και προς τα δικαστήρια.
Οι νέες δικαστικές φυλακές, που χρειάζεται να ολοκληρωθούν τάχιστα, αποτελούν τη λύση σε πολλά επίπεδα. Από την οριστική εγκατάλειψη κτιρίων των φυλακών που βρίσκονται μέσα στις πόλεις, όπως συμβαίνει με τον Κορυδαλλό και την Κέρκυρα, μέχρι την αξιοπρεπή και όχι εν μέσω ποντικιών διαβίωση των κρατουμένων. Επίσης χρήσιμο είναι τάχιστα να χωριστούν οι κρατούμενοι βαρυποινίτες με αυτούς που κρατούνται για ελαφρές ποινές και να δοθούν κίνητρα δημιουργικής απασχόλησης τους μια και ισχύει ακόμη και στις μέρες μας ότι η αργία είναι μήτηρ πάσης κακίας.
Όσο για κάποια από τα αιτήματα ορισμένων εξεγερμένων, για μείωση της ποινής των ισοβιτών σε 12 χρόνια, αυτό είναι ανέφικτο μια και οι δικαστές δεν μοιράζουν ισόβια για ψύλλου πήδημα.

Ανάγκη να προβληματίσει ο θάνατος στην Κέρκυρα

Ο θάνατος ενός μαθητή στην Κέρκυρα, στη διάρκεια σχολικής εκδρομής είναι μια ευκαιρία για να δει η Πολιτεία και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, καθηγητές, γονείς, μαθητές, το θέμα των δραστηριοτήτων αυτών των μαθητών, οι οποίες από αλλού ξεκίνησαν και αλλού κατέληξαν. Οι τριήμερες της δευτέρας Λυκείου και οι πενθήμερες της τρίτης Λυκείου ξεκίνησαν από εκπαιδευτικές εκδρομές, για να καταλήξουν σε τουριστικές, που καθοδηγούνται από επιτήδειους που κινούνται με σκοπό το κέρδος. Το κύκλωμα περιλαμβάνει γραφεία που τις οργανώνουν, μαθητές που προσεγγίζονται με το αζημίωτο για να τους προτιμήσουν και νυχτερινά κέντρα στα οποία μεθοδευμένα οι μαθητές.
Όλα είναι μεθοδευμένα και οργανωμένα. Από την περιοχή που επιλέγεται για την εκδρομή, τα ξενοδοχεία που θα προτιμηθούν, έως το που θα πιουν τον καφέ τους οι μαθητές και βεβαίως το σημαντικότερο, που θα κάνουν τη νυχτερινή τους έξοδο.
Στο όλο παιχνίδι εμπλέκονται και μαθητές στους οποίους δωρίζουν ακόμη και δίκυκλα, προκειμένου να κατευθύνουν τους συμμαθητές τους σε περιοχές που έχουν προεπιλεγεί, από πρόσωπα που εμφανίζονται ως τουριστικοί πράκτορες, αλλά στην πραγματικότητα στήνουν ταξιδιωτικά γραφεία μιας χρήσης. Αυτοί οι πράκτορες του ποδαριού επιλέγουν τα ξενοδοχεία, όχι βεβαίως τα καταλληλότερα, αλλά αυτά που δίνουν μεγαλύτερη προμήθεια για να καλύψουν και τις ανάγκες που λέγονται μίζες και βεβαίως τη νυχτερινή διασκέδαση των μαθητών, που αποδίδει και την μερίδα του λέοντος σε έσοδα.
Η όλη καλοστημένη μηχανή, όπως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις στην Ελλάδα βολεύει και εξυπηρετεί ορισμένους, όχι όμως και το κοινωνικό σύνολο.
Στις εκδρομές αυτές δημιουργούνται συνεχώς προβλήματα, κάποτε και με τραγικό αποτέλεσμα. Χρειάζεται άμεσα παρά τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων του υπουργείου Παιδείας, ότι όλα βρίσκονται υπό αυστηρό έλεγχο, μια αναθεώρηση των εκδρομών αυτών με σκοπό να αποκτήσουν εκπαιδευτικό και μόνο περιεχόμενο, αφήνοντας την ευθύνη της διασκέδασης στους γονείς και κηδεμόνες του κάθε παιδιού.
Πράγμα που σημαίνει ότι οφείλουν να κατευθύνουν τα παιδιά σε τόπους με ιστορία, παράδοση που δεν είναι εύκολα προσιτοί για τους μαθητές με σκοπό να γνωρίσουν μια Ελλάδα που ενδεχομένως δεν έχουν δει. Θα μπορούσαν τα παιδιά για παράδειγμα από τη Θράκη, να επισκεφτούν την Πελοπόννησο και περιοχές, όπως η Ολυμπία, για να συνδυάσουν την εκδρομή με εικόνες από το παρελθόν της Ελλάδας. Ή αντίστροφα μαθητές από την Πελοπόννησο να κατευθυνθούν στη Θράκη, όπου υπάρχουν περιοχές απίστευτου φυσικού κάλλους, όπως το Δέλτα του Έβρου ή το δάσος Δαδιάς με τα σπάνια είδη αρπακτικών πουλιών. Το ψυχαγωγικό μέρος των εκδρομών αυτών θα πρέπει να πάψει να αποτελεί μέρος του «εκπαιδευτικού προγράμματος» και ταυτόχρονα τεράστιος πονοκέφαλος, για τα όποια παρατράγουδα, του υπουργείου Παιδείας. Έχει πολλά άλλωστε προβλήματα να επιλύσει το αρμόδιο υπουργείο, αντί να φορτώνεται ένα τέτοιο και πολύ δυσβάστακτο που έχει σαν αποτέλεσμα να θρηνούμε θύματα στη διάρκεια αυτών των εκδρομών.

Ο Σαρκοζί προ των πυλών της γαλλικής Προεδρίας

Πολλά και ιδιαίτερα χρήσιμα συμπεράσματα μπορεί ο πολιτικός αναλυτής να εξάγει από τα αποτελέσματα του χθεσινού πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο πολίτης της Γαλλίας αντικατοπτρίζονται και στο εκλογικό αποτέλεσμα.
Ο Νικολά Σαρκοζί που βρέθηκε πρώτος με 31,11% φαίνεται ότι θα κάνει και το photo finis στο δεύτερο γύρο την μεταπροσεχή Κυριακή. Προεκλογικά κινήθηκε σε θέσεις που βρέθηκαν πολλές φορές κοντά σε αυτές του ακροδεξιού Ζαν-Μαρί Λεπέν.
Τα μεγάλα εσωτερικά προβλήματα, όπως η ανεργία των νέων, που φτάνει το 20% και το θέμα των μεταναστών που στη Γαλλία έχει δημιουργήσει τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, ήταν αυτά που συζητήθηκαν πολύ στην διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.
Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ του Σοσιαλιστικού κόμματος, που πήρε τη δεύτερη θέση με 25,84% μπορεί να εισέπραξε μια προίκα περίπου 10% από τα υπόλοιπα αριστερά κόμματα που υποσχέθηκαν να την υποστηρίξουν στο δεύτερο γύρο, όμως φαίνεται ότι δεν είναι αρκετά αυτά για να την οδηγήσουν στην Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας για την προσεχή πενταετία. Κι αυτό γιατί δεν ελπίζει στην υποστήριξη του 10,6% του Ζαν-Μαρί Λεπέν, ενώ οι κεντρώοι του Φρανσουά Μπαϊρού και το 18,5% θα ψηφίσουν σε μεγάλο ποσοστό Σαρκοζί. Έτσι, όπως όλα δείχνουν ο Νικολά Σαρκοζί θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Για να συμβεί αυτό με σιγουριά ο υποψήφιος της κεντροδεξιάς οφείλει τώρα να κάνει τις διορθωτικές του κινήσεις και να ικανοποιήσει το κοινό των κεντρώων, που έχουν ως τώρα απογοητευθεί από το ακροδεξιό φλερτ του Νικολά Σαρκοζί.
Ένα κοινό που εμφανίζεται πολύ μεγάλο μετά από αρκετά χρόνια στη Γαλλία.
Το μεγάλο ζητούμενο τώρα, είναι πως θα το διαχειριστεί ο Μπαϊρού μια και όλα δείχνουν ότι θα επιδιώξει να το περάσει στην εκλογική αναμέτρηση του προσεχούς Ιουνίου για την ανάδειξη του νέου Κοινοβουλίου.
Με αυτή την έννοια θα διαπραγματευθεί με το στρατόπεδο Σαρκοζί που επιθυμεί διακαώς αυτές τις ψήφους. Το γεγονός πάντως ότι για να ψηφίσει προσήλθε το 84,5% των ψηφοφόρων, από τη μια ανέτρεψε τις προβλέψεις που μιλούσαν για μεγάλη αποχή και από την άλλη χαρακτηρίστηκε νίκη της δημοκρατίας με δεδομένο ότι στη Γαλλία η ψήφος δεν είναι υποχρεωτική και αρκετοί μιλούσαν για κουρασμένο εκλογικό σώμα.
Δύο θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος που άπτονται των γαλλικών εκλογών είναι οι θέσεις των υποψηφίων για το ευρωσύνταγμα και η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Στο θέμα του ευρωσυντάγματος ο Ν. Σαρκοζί θέλει ένα απλοποιημένο κείμενο που θα περάσει χωρίς δημοψήφισμα από το νέο Κοινοβούλιο έως το 2009, ενώ η Τουρκία θέλει να εντάσσεται σε μια Ένωση Μεσογειακών κρατών. Η τελευταία αυτή θέση είναι εκτός πραγματικότητας, μια και λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο την Ε.Ε. αφενός και τα μέλη της που μετέχουν σε αυτήν και είναι μεσογειακές χώρες. Είναι προφανές ότι αυτές οι θέσεις θα σμιλευτούν με την καγκελάριο Α. Μέρκελ που κι αυτή δεν βλέπει με καλό μάτι την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.
Το μέλλον της Τουρκίας στην Ευρώπη όπως είναι γνωστό αφορά άμεσα την Ελλάδα, που έχει στηρίξει την πολιτική της απέναντι στην γειτονική μας χώρα, σε αυτή την προοπτική. Καλό και χρήσιμο πάντως θα ήταν η Ελλάδα να μην περιμένει να αποφασίσουν οι άλλοι για λογαριασμό της και κινηθεί από τώρα δραστήρια και δυναμικά.