Τελευταία ευκαιρία

Παρά τις απεργίες, παρά τις αντιδράσεις, παρά τη γενική κατακραυγή το ασφαλιστικό και το εργασιακό πέρασαν από τη Βουλή με μικροαλλαγές που έγιναν για τα μάτια του κόσμου, έτσι σαν ασπιρίνη σε ασθενή με σοβαρή νόσο για να δοθεί η ευκαιρία σε διάφορα παπαγαλάκια να περάσουν το μήνυμα στη σοκαρισμένη κοινωνία ότι στο τέλος, στο παρά πέντε που λένε, κάτι καλύτερο έγινε.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ το σκέφθηκαν καλύτερα και δεν αντέδρασαν υπερψηφίζοντας το νομοσχέδιο. Ποιος τολμάει στις μέρες μας να κατέβει σε εκλογές. Γνωρίζουν καλά ότι θα τους πάρουν με τις πέτρες οι ψηφοφόροι. Εξάλλου δεν ξεχνούν την προεκλογική φράση του Γ. Παπανδρέου ότι λεφτά υπάρχουν. Ούτε μπορούν να αγνοήσουν τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος που καθαρά και ξάστερα δήλωσε ότι γνώριζαν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί την οικονομική κατάσταση της χώρας από τον περασμένο Αύγουστο.
Την εβδομάδα που πέρασε την Τετάρτη, η Ν.Δ. δια του Προέδρου της Αντώνη Σαμαρά έδωσε στη δημοσιότητα τις προτάσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την συντομότερη έξοδο από την κρίση και κυρίως από το θανάσιμο εναγκαλισμό του ΔΝΤ και της τρόικας. Τις προτάσεις αυτές όπως ήταν φυσικό για την ελληνική πολιτική πραγματικότητα τις απέρριψε μετ επαίνων η κυβέρνηση που τις χαρακτήρισε θεωρητικές.
Το ίδιο βράδυ, την Τετάρτη, ο Πρωθυπουργός κάλεσε όλους τους βουλευτές να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να υπερψηφίσουν τα κυβερνητικά νομοσχέδια.
Το γεγονός ότι και τώρα την ώρα που η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού τα κόμματα εξακολουθούν να παίζουν με τους όρους του παρελθόντος δηλ. η κυβέρνηση να μην ασχολείται με τις προτάσεις της αντιπολίτευσης και ταυτόχρονα να της ζητάει να υπερψηφίσει τα νομοσχέδια της, δείχνει ότι ουδέν μήνυμα έλαβαν οι πολιτικές δυνάμεις από την οικονομική καταστροφή της χώρας.
Με καταγγελίες του τύπου ότι οι προηγούμενοι έκαναν απάτες και μάλιστα όταν λέγονται σε διεθνή ΜΜΕ δεν κερδίζει η χώρα ούτε ένα πόντο από την χαμένη της αξιοπιστία. Το αντίθετο θα έλεγε κανείς. Όταν οι ξένοι ακούνε τους μεν να κατηγορούν τους δε λένε ότι όλοι ίδιοι είναι, βάζουν μηδέν στο επίπεδο αξιοπιστίας της χώρας και πάνε παρακάτω.
Έστω την υστάτη ώρα τώρα που το σκάφος βολοδέρνει στα κύματα με την αβεβαιότητα που υπάρχει για το μέλλον και με δεδομένα τα εξοντωτικά μέτρα για τους πολίτες που έχουν ήδη δρομολογηθεί, τα κόμματα ή τέλος πάντων όσα κόμματα έχουν πραγματική συναίσθηση των ιστορικών τους ευθυνών, οφείλουν να δουν μαζί τι μπορεί να γίνει, γιατί τα χειρότερα δεν πέρασαν το πιο πιθανό είναι ‘ότι έρχονται.
Οι κινήσεις Μέρκελ για αλλαγές στις υπάρχουσες συνθήκες που θα επιτρέπουν την έξοδο από το ευρώ σε χώρες που δεν συμμορφώνονται με τα κριτήρια του Μάαστριχτ, το κακό παρελθόν του ΔΝΤ σε σχέση με τις χώρες που χρηματοδότησε στο παρελθόν και τέλος το τεράστιο ελληνικό έλλειμμα που δεν διαγράφεται από τη μια στιγμή στην άλλη επιβάλλουν την αξιοποίηση όλων των δυνάμεων της χώρας για να υπάρξει μια χαραμάδα ελπίδας για το μέλλον.
Την ίδια ώρα πέρα από τις καταγγελίες για τις σπατάλες του ενός και του άλλου, είναι απόλυτη η κυβερνητική ευθύνη να ελέγξει πέρα από τους μισθούς τα πάσης φύσεως έξοδα του κράτους. Πολύ απλά το κόστος λειτουργίας του και να επιβάλει ελέγχους αυστηρές ποινές σε όσους χρησιμοποιούν ροζ γραμμές από τα τηλέφωνα του δημοσίου ή κάνουν λογαριασμούς σε κινητά ένδεκα χιλιάδων ευρώ το μήνα.
Παράλληλα να δουν και να θεσμοθετήσουν επιτέλους αυτό που ακούμε και δεν βλέπουμε τους νέους όρους της ανάπτυξης. Γιατί μόνο όσοι δεν έχουν μάτια δεν βλέπουν τα κλειστά μαγαζιά ακόμη και σε πρωτοκλασάτες περιοχές όπως είναι η Αράχοβα ή η Μύκονος.
Οι καιροί ου μενετοί ας μην το ξεχνούν οι κάθε λογής και μορφής άρχοντες αυτής της πολιτείας που βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα.

Υποκρισία και σπατάλες(B14)

Το κουβάρι του συστήματος ξετυλίγεται καθημερινά αποκαλύπτοντας πως βόλευαν στο δημόσιο τους πολύ κοντινούς τους οι πολιτικοί με αποτέλεσμα να μην γνωρίζει σήμερα κανείς αρμόδιος του δημοσίου πόσοι μισθοδοτούνται στο δημόσιο τομέα.
Το αλληλοκάρφωμα αποκαλύπτει πολλές άγνωστες πτυχές του αμαρτωλού βίου των πολιτικών που θεωρούν απολύτως φυσιολογικό να προσλαμβάνονται στο δημόσιο μέσω της υπηρεσίας στα πολιτικά τους γραφεία όλων των συγγενών και γενικώς ευνοούμενων προσώπων.
Κατά τα άλλα οι πληβείοι με τα ατελείωτα προσόντα μπορούν να περιμένουν.
Δεν έκαναν πίσω ούτε και εν μέσω κρίσης όταν δια της μεθόδου αυτής διόρισαν στη Βολή μια στρατιά εκατοντάδων υπαλλήλων από το παράθυρο. Μέχρι και γυμναστές προσλήφθηκαν στη Βουλή. Στις τηλεοπτικές τους παρουσίες οι αρμόδιοι και ταυτόχρονα ανεύθυνοι επικαλέστηκαν το νόμο που το επιτρέπει. Το νόμο που έφτιαξαν οι ίδιοι για να βολέψουν τους δικούς τους παιδιά, ανίψια και φυσικά τις νεαρές φιλεναδίτσες.
Εδώ ανέτρεψαν τους νόμους και τις υποχρεώσεις που ισχύουν εδώ και δεκαετίες για τα δώρα και τα επιδόματα και δεν μπορούσαν να πουν όχι στις ρουσφετολογικές προσλήψεις στη Βουλή;
Αστείες δικαιολογίες που δεν στέκουν και δεν πείθουν. Εκτός αν μας καταχωρούν όλους συλλήβδην στους μειωμένης διανοητικής αντίληψης πολίτες αυτής της χώρας.
Μέσω του αλληλοκαρφώματος μάθαμε πως διόριζαν οι υπουργοί τις θυγατέρες τους στο δημόσιο, μέσω μιας αμφισβητούμενης δεκαοκτάμηνης θητείας τους στο γραφείο του πατρός τους και εν μια νυκτί κυριολεκτικά ξεσκαρτάρισαν τα σαΐνια της ΑΓΡΟΓΗΣ τους 270 νοσηλευτές, ανθοκόμους και ζαχαροπλάστες να κάνουν την δουλειά εβδομήντα τοπογράφων-μηχανικών.
Σε κάποιες υπηρεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι υπεραπασχολημένοι υπάλληλοι είχαν καιρό για ροζ τηλεφωνήματα που κόστιζαν δεκάδες εκατομμύρια στο δημόσιο και έκαναν λογαριασμούς στα κινητά τους που έφταναν τα 12.000 ευρώ.
Για την άνεσή τους οι υπουργοί ξόδευαν για εξοπλισμούς των γραφείων τους και εκατόν πενήντα χιλιάδες ευρώ, αγνοώντας ότι τα χρήματα αυτά είναι από δανεικά και όχι αγύριστα.
Οι υπουργοί τα κινητά τα μοίραζαν σαν μαρουλόφυλλα και όλοι οι παρατρεχάμενοι τους είχαν από ένα με περίπου an limit ευχέρεια στην ακαταλόγιστη χρήση τους.
Ποιός νοιάζεται άλλωστε γι αυτά, όλα τα είχαν χωρίς περιορισμούς και έπιναν στην υγεία των κορόιδων.
Οι δουλειές είχαν ενδιαφέρον μόνο όταν έβγαζαν κάποια μίζα γι αυτό και απουσιάζει σε όλα τα έργα και τις προμήθειες ο υποτυπώδεις προγραμματισμός. Έχουν αγοράσει εδώ και χρόνια τα ηλεκτροκίνητα τρένα, αλλά δεν έχουν τελειώσει ακόμη την ηλεκτροκίνηση του δικτύου. Η προμήθεια είναι ιερή. Γι αυτό και εκτοξεύθηκαν στα ύψη τα ελλείμματα του ΟΣΕ.
Έδωσαν σε ιδιώτες την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου Κορίνθου-Πατρών και ταυτόχρονα του επέτρεψαν να αυξήσει τα διόδια σε έναν δρόμο που μόνο τραγικά δυστυχήματα για την ώρα παράγει.
Την ίδια ώρα αδιαφορούν να βάλουν διόδια στην Εγνατία Οδό που θα εισπράττει το κράτος και θα προσθέτει έσοδα στον πολύπαθο και ελλειμματικό προϋπολογισμό.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι το πολιτικό σύστημα είναι πρόθυμο στην σπατάλη του δημοσίου χρήματος και απρόθυμο στην υποτυπώδη οργάνωση ενός εισπρακτικού μηχανισμού.
Κατά τα άλλα όσοι δεν έφταιξαν μισθωτοί και συνταξιούχοι πρέπει να πληρώσουν τα σπασμένα των άλλων.

Η τιμωρία των επίορκων

Για μεταρρύθμιση μιλούν κυβερνητικά στελέχη αναφερόμενοι στην ολοκληρωτική κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους μετά τις πρόσφατες αλλαγές στα εργασιακά τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των πολιτών. Όταν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι βαφτίζουν το κρέας ψάρι, είναι φυσικό να θεωρούνται αναξιόπιστοι από τους πολίτες.
Και να σκεφθεί κανείς ότι με τα μισά από τα ετήσια ελλείμματα του ΟΣΕ θα μπορούσαν πληρωθούν τα δώρα και τα επιδόματα των συνταξιούχων, που με βάναυσο τρόπο αφαιρέθηκαν από τους απόμαχους της εργασίας, μολονότι για δεκαετίες τους κρατήθηκαν οι ανάλογες εισφορές γι αυτό το σκοπό.
Η κυβέρνηση ακόμη δεν έχει βάλει ακόμη χέρι στα τρομακτικά ελλείμματα του ΟΣΕ και στις καλένδες φαίνεται να έχει περάσει η υπόθεση των λαθραίων βαγονιών, που μετάφεραν αδήλωτα εμπορεύματα, μια και δεν έγινε γνωστό ποιοι και πως τιμωρήθηκαν από την διενέργεια αυτών των παράνομων συναλλαγών.
Σε μια τέτοια κρίση που πλήττει αδίκως πολλούς η κυβέρνηση μετά από ολιγωρία οκτώ μηνών αποφάσισε επιτέλους να διακόψει είκοσι δύο δρομολόγια σε προορισμούς που κινούνται με άδεια βαγόνια. Η όποια αναδιοργάνωση αναμένεται και να δούμε πότε θα ακολουθήσει.
Η σκληρή πραγματικότητα για τους πολίτες δεν περιορίζεται στις νέες αυξήσεις που προέκυψαν από την αύξηση του ΦΠΑ, έχει να κάνει και με νέες απεργίες στα λεωφορεία της ΕΘΕΛ που προκλήθηκε από μια άλλη απεργία στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους, που είχε σαν αποτέλεσμα την καθυστέρηση της πληρωμής των εργαζομένων στα αστικά λεωφορεία.
Όλα αυτά δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει τις εύκολες λύσεις για να εισπράξει και αφήνει τους πολίτες που πλήττονται καίρια απροστάτευτους ακόμη και στην απρόσκοπτη πρόσβαση στον χώρο εργασίας τους.
Ο συνταγματολόγος και υπουργός Εθνικής Άμυνας Ε. Βενιζέλος την εβδομάδα που πέρασε υποστήριξε σε συνέντευξή του στην τηλεόραση ότι το μνημόνιο είναι μέθοδος αποκατάστασης του δημόσιου τομέα, προσθέτοντας ότι τα καλά αποτελέσματα, θα επηρεάσουν θετικά τους φίλους μας στο εξωτερικό, εννοώντας προφανώς τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρέθηκε όμως σε αδυναμία να απαντήσει στο ερώτημα αν το μνημόνιο είναι μέρος του κοινοτικού δικαίου κι αν υπερτερεί του ελληνικού συντάγματος.
Πάντως το γεγονός ότι εκτός Βενιζέλου και Παπακωνσταντίνου ουδείς από το υπουργικό συμβούλιο βγήκε να υποστηρίξει τα μέτρα του Λοβέρδου στο ασφαλιστικό και το συνταξιοδοτικό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα και πολλές απορίες.
Είναι προφανές ότι δεν είναι λίγοι εκείνοι που αδυνατούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Στο αβέβαιο αύριο των πολιτών ακούμε υποσχέσεις που έχουν χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας μια και χθεσινές διαβεβαιώσεις ανατρέπονται την επομένη καθιστώντας τον πολιτικό λόγο κενό περιεχομένου.
Ακούμε για περικοπές στις σπατάλες του δημοσίου και περικοπές δεν βλέπουμε. Που είναι η δαμόκλειος σπάθη σε κάθε δαπάνη που είναι περιττή; Που είναι η κατάργηση των αμοιβών στις κάθε λογής επιτροπές; Ο Επίτροπος Δημόσιας Διοίκησης αποκάλυψε ότι διευθύντρια του υπουργείου Υγείας εισέπραττε παράνομα αμοιβές για την συμμετοχή της σε 31 επιτροπές. Ποια είναι αυτή η κυρία: Και γιατί δεν δημοσιοποιείται το όνομά της. Και ποιες είναι οι συνέπειες που θα υποστεί.
Αν δεν δημοσιοποιηθούν όλα αυτά τα στοιχεία πως θα ικανοποιηθεί το περί δικαίου αίσθημα της κοινής γνώμης και τέλος πως η τιμωρία θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για άλλους επίορκους δημόσιους λειτουργούς;
Άραγε ακούει κανείς ή μιλάμε σε ώτα μη ακουόντων .

Τα ψεύτικα τα λόγια(B13)

Οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν ακούσει πολλά λόγια από τους πολιτικούς, αλλά ελάχιστα από αυτά έγιναν πράξη. Ο Πρωθυπουργός μιλώντας στη Βουλή είπε ότι η κυβέρνησή του θέλει να ανατρέψει το σάπιο και διάτρητο σύστημα εξουσίας. Για να εμπεδώσουμε αυτή την κυβερνητική θέση πρόσθεσε με έμφαση λέγοντας ότι «με αυτή την έννοια είμαστε αντιεξουσιαστές».
Όλα αυτά βεβαίως ακούγονται ευχάριστα στα αυτιά του ταλαιπωρημένου από το σαθρό σύστημα εξουσίας πολίτη. Όμως η καθημερινότητα που βιώνει απογοητεύει τον καθένα μια και το γραφειοκρατικό κράτος διαψεύδει τον πρωθυπουργικό λόγο.
Αν ο Πρωθυπουργός έκανε μια βόλτα την επομένη της ομιλίας του στις εφορίες θα έβλεπε τις ατέλειωτες ουρές στις εφορίες που για απλά θέματα όπως είναι η πληρωμή ενός παραβόλου, βάζουν τους πολίτες να στέκονται ένα ολόκληρο πρωινό.
Χάνουν δηλ. μια ημέρα εργασίας για μια απλή συναλλαγή με το δημόσιο. Είναι τόσο δύσκολο να εκδοθούν έντυπα με διάφορες αξίες παραβόλων και να τα προμηθεύονται οι πολίτες από τις τράπεζες ή τα ΚΕΠ;
Μέτρησε κανείς τις χαμένες εργατοώρες όσων στήνονται καθημερινά στις εφορίες; Ποίος πήγε να μελετήσει τα συστήματα των εφοριών της Αγγλίας των ΗΠΑ αλλά και της Κύπρου για να δει ότι οι πολίτες δεν πάνε στην εφορία και όλες οι συναλλαγές γίνονται με το ταχυδρομείο και το e-mail;
Πριν από κάθε συζήτηση για προσλήψεις εφοριακών θα έπρεπε να γίνει μια πλήρης αναδιοργάνωση με βάση τα διεθνή πρότυπα, από τις οποίες και οικονομίες σε ανάγκες προσωπικού θα προκύψουν και θα κοπεί ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τον εφοριακό με τον πολίτη για να πάψουν και οι συναλλαγές κάτω από το τραπέζι.
Τέτοιες ενέργειες ανατρέπουν το σάπιο και διάτρητο σύστημα εξουσίας. Τέτοιες ενέργειες επιβεβαιώνουν την πραγματική και επί της ουσίας αντιεξουσιαστική δράση των κυβερνώντων.
Διαφορετικά όλοι που τα ακούμε λέμε τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Και σκεφτόμαστε ότι το ξεπερασμένο και χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα μας τάζει φύκια για μεταξωτές κορδέλες νομίζοντας αφελώς ότι για μια ακόμη φορά θα μας ξεγελάσει.

Οι εύκολες και αποδοτικές λύσεις(B12)

Μπορεί να βρήκαν εύκολα έσοδα από την φορολογία στα είδη ευρείας κατανάλωσης που είναι η βενζίνη τα ποτά και τα τσιγάρα, μπορεί να πετσόκοψαν μισθούς και συντάξεις, μπορεί να μας άλλαξαν τα φώτα με το νέο ασφαλιστικό και εργασιακό σύστημα που έφτιαξαν, αλλά δεν έκαναν ακόμη τίποτα μετά από εννέα μήνες διακυβέρνησης με τον περίφημα αναπτυξιακό νόμο που ακούμε αλλά δεν βλέπουμε.
Η μείωση μισθών και συντάξεων επιφέρει αναπόφευκτα και μείωση της κατανάλωσης κι αυτό με τη σειρά του αναδουλειές, άρα και χαμηλότερους τζίρους στην αγορά. Και όλο αυτό μεταφράζεται σε μειωμένο ΦΠΑ και φορολογητέα ύλη. Και πέρα από αυτό και περαιτέρω περιορισμό των θέσεων εργασίας. Άρα και αύξηση της ανεργίας.
Το κόλπο των βολεμάτων από όλα τα παράθυρα στο δημόσιο μας τελείωσε. Οι ψευτοεπιδοτήσεις των νέων θέσεων εργασίας, δεν πρόκειται να αποδώσουν όταν υπάρχουν αναδουλειές.
Οι σοβαρές επενδύσεις δεν έρχονται σε μια χώρα που η μίζα είναι καθεστώς αναγνωρισμένο και ευλογημένο από το παραπαίον πολιτικό σύστημα. Η απουσία τιμωρίας έχει κάνει τους επίορκους δημόσιους λειτουργούς ασύδοτους.
Μπορεί να τα παίρνουν εύκολα από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους αλλά είναι ανίκανοι να πουλήσουν εδώ και εννιά μήνες τα 40 αεροπλάνα της παλιάς Ολυμπιακής που είναι κρατική περιουσία και σαπίζουν στο Ελευθέριος Βενιζέλος. Την ίδια ώρα γι αυτά τα αεροπλάνα πληρώνουν χρήματα για συντήρηση και για στάθμευση στο υπό γερμανική διοίκηση αεροδρόμιο.
Την ίδια ώρα η Αθήνα παρά το σύγχρονο αεροδρόμιο που διαθέτει δεν κατάφερε να γίνει αεροπορικός συγκοινωνιακός κόμβος, όπως για παράδειγμα το Ντουμπάι, μολονότι έχει δεσπόζουσα θέση στην περιοχή λόγω επειδή το Ελευθέριος Βενιζέλος είναι ένα από τα ακριβότερα αεροδρόμια της Ευρώπης.
Παράλληλα η σύμβαση που έχει υπογράψει το δημόσιο απαγορεύει την λειτουργία δευτέρου εναλλακτικού αεροδρομίου στην Αττική με αποτέλεσμα αν φυσούν πλάγιοι άνεμοι ως εναλλακτικά αεροδρόμια να έχουν προκριθεί αυτό του Ηρακλείου Κρήτης και της Θεσσαλονίκης.
Τα σχέδια κάποιων είναι το φιλέτο του παραλιακού μετώπου του παλιού αεροδρομίου στο Ελληνικό να δοθεί σε μεγαλοεργολάβους, με το αζημίωτο φυσικά, όχι για το δημόσιο κορβανά αλλά για την τσέπη όσων θα υπογράψουν την προνομιακή αυτή παραχώρηση.
Θα βγουν και θα πουν ότι πουλώντας ξεχρεώνουμε και δεν θα επιβαρυνθούμε περισσότερο για να χάψουμε και αυτή την κομπίνα.
Κι όμως ο αεροδιάδρομος για λόγους εθνικής αλλά και γενικής αεροπορικής ασφάλειας δεν έπρεπε να καταργηθεί. Να γίνουν μόνο μικρότερα πάρκα στο παραλιακό μέτωπο με ευθύνη των δήμων Ελληνικού και Γλυφάδας και στην πάνω πλευρά, στις παλιές εγκαταστάσεις της ελληνικής και αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας ένα δεύτερο πάρκο με ευθύνη του Δήμου Αργυρούπολης.
Όσο για τη σύμβαση με την εταιρία που διαχειρίζεται το Ελ. Βενιζέλος που το απαγορεύει απλά και πρακτικά το αεροδρόμιο θα χαρακτηριζόταν στρατιωτικό θα είχε η αεροπορία τη διαχείρισή του και θα ήταν εναλλακτικό σε περιπτώσεις ανάγκης. Αυτή η διπλή χρήση συμβαίνει και αλλού, όπως για παράδειγμα στο Άκτιο.
Έτσι θα είχαμε και ρεαλιστικές λύσεις για τα πάρκα και ένα αεροδιάδρομο για λόγους ασφαλείας. Οι λύσεις αυτές όμως μολονότι εξυπηρετούν την κοινωνία δεν παράγουν χρήμα για το πολιτικό σύστημα και απορρίπτονται μετ επαίνων.

Οι διαπιστώσεις δεν αρκούν

Η τρομοκρατική επίθεση μέσα στο ίδιο το γραφείο του υπουργού που έχει αρμοδιότητα την τάξη και την ασφάλεια της χώρας δείχνει το βαθμό της αδυναμίας των αρχών να προλάβουν την εγκληματική δραστηριότητα των ποικιλόμορφων και ποικιλώνυμων ομάδων που δρουν ανενόχλητες προσθέτοντας ένα ακόμη πρόβλημα στους πολίτες, αυτό της ανασφάλειας.
Και να σκεφθεί κανείς ότι η Ελλάδα διαθέτει σε αριθμό και αναλογικά με τους κατοίκους της, την μεγαλύτερη αστυνομική δύναμη σε όλη την Ευρώπη και ενδεχομένως από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως.
Τι φταίει λοιπόν και δεν παρουσιάζει ανάλογα με την δύναμή της αποτελέσματα; Η οργάνωση και η υλικοτεχνική υποδομή λένε οι συνδικαλιστές. Θα πρόσθετε κανείς και πολλά άλλα που τα διαπίστωσε προχθές ο Γ. Παπανδρέου στη Βουλή, μιλώντας στην ώρα του Πρωθυπουργού.
Είπε λοιπόν ο Γ. Παπανδρέου ότι για την κατάντια του τόπου δεν φταίνε τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά η κακοδιαχείριση, η σπατάλη, η διαφθορά και η πελατειακή σχέση.
Θα προσυπογράψουμε χωρίς κανένα ενδοιασμό αυτή την διαπίστωση. Όμως δεν αρκεί η διαπίστωση, ούτε η απλή μνημόνευσή της. Γιατί τα σπασμένα για την ώρα τα πληρώνουν μόνο οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι και όχι οι πραγματικά υπεύθυνοι που είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας.
Γιατί σπατάλη, κακοδιαχείριση, διαφθορά, και πελατειακή λογική δεν είναι φρούτο που προέκυψε την τελευταία πενταετία. Είναι μια κατάσταση που δεσπόζει στο πολιτικό μας σύστημα εδώ πολλά δυστυχώς χρόνια.
Είναι κατάσταση που συντηρεί την οικογενειοκρατία στην πολιτική, την κληρονομική διαδοχή βουλευτικών εδρών και πρωθυπουργικών θώκων είναι κατάσταση βολεύει ορισμένα πρόσωπα της εξουσίας για να τακτοποιούν τους ίδιους, τα παιδιά τους και τα δισέγγονά τους.
Είναι προφανές ότι για τις σπατάλες δεν είναι υπεύθυνοι οι συνταξιούχοι, ούτε για τη διαφθορά, ούτε για την κακοδιαχείριση. Οι στρατιές των διορισμένων από το κόμμα της εξουσίας για να διευθύνουν οργανισμούς του δημοσίου ευθύνονται για την κακοδιαχείριση του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Όσο για την πελατειακή σχέση αυτή καθιερώθηκε από αμνημονεύτων χρόνων και αποτελούσε την ταυτότητα του πολιτικού πρωταθλητισμού. Όποιος έκανε τα περισσότερα ρουσφέτια είχε την έδρα του εξασφαλισμένη.
Να θυμίσουμε τις 250.000 των συμβασιούχων που διόρισαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2004 και κατόπιν ζητούσαν από τη Ν.Δ. ως κυβέρνηση να τους μονιμοποιήσει προσθέτοντας με περισσή ανευθυνότητα υπέρμετρα βάρη στον κρατικό προϋπολογισμό.
Με απλά λόγια, η σπατάλη, η διαφθορά, η κακοδιαχείριση και κυρίως η πελατειακή λογική αφορούν το πολιτικό προσωπικό στο σύνολό του. Και οι ευθύνες δεν αφορούν μόνο όσους με τις πράξεις τους έβλαψαν τον τόπο και τους πολίτες, αλλά και όσους ανέχθηκαν και δεν κατήγγειλαν αυτή την απαράδεκτη κατάσταση.
Με αυτή την έννοια ήταν άκαιρη η αναφορά του Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ για τις απάτες του παρελθόντος υπονοώντας σαφώς την περίοδο της διακυβέρνησης από τη Ν.Δ. Γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις όταν τα δύο κόμματα που ασκούν την εξουσία όλα αυτά τα χρόνια βγαίνουν στα διεθνή φόρα και αποκαλούν αλλήλους απατεώνες, η εντύπωση που μένει στους τρίτους είναι αρνητική για το σύνολο της χώρας.
Το ρητό τα «οίκω μη εν δήμω» φαίνεται ότι το αγνοούν όσοι διαχειρίζονται τα κοινά με αποτέλεσμα να έχουμε όλη αυτή την αρνητική εικόνα στο κοινό ανά την υφήλιο, που για να αλλάξει θα χρειαστεί χρόνος κόπος και φυσικά χρήμα.
Η κοινή γνώμη δεν παρακολουθεί πια όλη αυτή την εκτόξευση κατηγοριών. Απλά δεν πιστεύει και δεν ελπίζει.

Ανεύθυνος συνδικαλισμός(B11)

Μεγάλες ευθύνες για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα έχουν και πολλοί συνδικαλιστές. Αντί να φροντίζουν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των εργαζομένων στα οποία περιλαμβάνεται και η βιωσιμότητα και η παραγωγικότητα του τους περί άλλα τυρβάζουν.
Είτε εκτελώντας εντολές του κόμματος από το οποίο προέρχονται, είτε χρησιμοποιώντας την ιδιότητα του συνδικαλιστή για να αναρριχηθούν στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Έχουν την ιδιότητα του επαγγελματία συνδικαλιστή, αλήθεια που ακούστηκε αυτό, και έχουν εξασφαλίσει προνόμια, ακόμη και συντάξεις.
Η πρόσφατη μεγάλη απεργία στο ΜΕΤΡΟ που καταταλαιπώρησε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους έγινε για να μονιμοποιηθούν, άκουσον-άκουσον 286 που προσλήφθηκαν προεκλογικά με ετήσιες συμβάσεις. Οι προσλήψεις αυτές κρίθηκαν ήδη παράνομες από τον Επίτροπο Διοίκησης που απαγόρευσε στην εταιρία να τις ανανεώσει. Αντί λοιπόν οι συνδικαλιστές να επικροτήσουν την ενέργεια αυτή του Επιτρόπου, εκβιάζουν με απεργιακές κινητοποιήσεις την “τακτοποίηση” βολεμένων από το παράθυρο.
Αγνοούν φυσικά ότι κάποιο άρθρο του Συντάγματος αναφέρει ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Άρα για κάθε θέση σε οποιαδήποτε επιχείρηση του δημοσίου η Πολιτεία έχει υποχρέωση να προβαίνει σε προκήρυξη, για να δίνεται έτσι η δυνατότητα σε όλους τους πολίτες να την διεκδικήσουν. Ψιλά γράμματα θα πει κανείς για τους συνδικαλιστές αυτά περί νομιμότητας.
Οι συνδικαλιστές του ΜΕΤΡΟ αντί λοιπόν να είναι οι πρώτοι θεματοφύλακες της νομιμότητας και των αξιοκρατικών διαδικασιών με προσλήψεις μέσα από ανοιχτούς διαγωνισμούς, αντί να περιφρουρούν τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρίας και να μην επιτρέπουν σπατάλες μέσω των ρουσφετολογικών προσλήψεων, συνεργούν με τις ενέργειές τους στην φαυλότητα των κομματικών προσλήψεων.
Αντί όλων αυτών με τις απεργίες τους εκβιάζουν ολόκληρη την κοινωνία που καλείται την ίδια ώρα να παράγει περισσότερα για να πληρώσει μέσω των φόρων τους μισθούς τους.