Στα μαλακά ρίχνουν την Τουρκία οι ευρωπαίοι

Για μία ακόμη φορά όπως όλα δείχνουν η Τουρκία κατάφερε να ξεγλιστρήσει από την υποχρέωση που είχε αναλάβει πριν δύο χρόνια να ανοίξει τα λιμάνια της και τα αεροδρόμια της στα πλοία και τα αεροπλάνα της Κυπριακής Δημοκρατίας .
Ήδη προχθές στο συνάντησή τους Μέρκελ και Σιράκ συμφώνησαν να δοθεί προθεσμία 18 έως 30 μηνών και τότε να εκτιμηθεί αν η Τουρκία έχει συμμορφωθεί στις υποχρεώσεις που ανέλαβε στην Ε.Ε.
Η απόφαση αυτή δημιουργεί νέα δεδομένα τόσο για τη Λευκωσία όσο και την Αθήνα. Η Κύπρος ζητούσε 18μηνο αυστηρό χρονοδιάγραμμα ,αλλά το όριο των 30 μηνών που συναποφάσισαν γαλλογερμανοί οδηγεί περίπου στις καλένδες την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας.
Οι ατλαντιστές υπό την Βρετανία και με την συμμετοχή της Ιταλίας , της Ισπανίας της Σουηδίας και των περισσοτέρων από τις νέες χώρες της Ε.Ε. πολέμησαν σκληρά για την ελαχιστοποίηση των κυρώσεων που θα κρατούσαν εκτός διαπραγμάτευσης μόνο 2-3 κεφάλαια και τίποτα άλλο.
Στο πολιτικό σκηνικό της Ε.Ε. έχει ήδη διαμορφωθεί το συμβιβαστικό πλαίσιο που όπως όλα δείχνουν θα περάσει την προσεχή Δευτέρα από το Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών των «25» και δεν θα χρειαστεί το θέμα να παραπεμφθεί στη Σύνοδο Κορυφής της 14^ης – 15^ης Δεκεμβρίου.
Από την πλευρά του ο τούρκος πρωθυπουργός είχε εμφανισθεί απειλητικός πριν από τη συνάντηση Μέρκελ - Σιράκ χαρακτηρίζοντας την προοπτική των κυρώσεων ιστορικό λάθος της Ε.Ε. και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο της αποχώρησης της Άγκυρας από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η Ουάσινγκτον πέτυχε και πάλι να επηρεάσει την απόφαση των «25» , με αποτέλεσμα ένα συμβιβασμό που ρίχνει στα μαλακά την Τουρκία.
Αθήνα και Λευκωσία να κινούνται τώρα προσεκτικά μετρώντας τα συν και τα πλην αυτού του συμβιβασμού.
Η γερμανογαλλική πρόταση παρακάμπτει χρονικά ,όχι μόνο τις εκλογές στην Τουρκία, αλλά και τις εκλογές σε Ελλάδα και Κύπρο. Ανάλογο θέμα αντιμετωπίζεται και με τη Γαλλία στην οποία θα πραγματοποιηθούν προεδρικές εκλογές τον προσεχή Απρίλιο.
Πέρα όμως από τα όποια χρονοδιαγράμματα η απόφαση μπορεί να αποκτήσει αξία αν είναι καθαρή και να δεν επιδέχεται διπλές ερμηνείες. Μια τέτοια εξέλιξη θα δώσει στην Άγκυρα ένα μήνυμα που δεν θα αγνοήσει , πιστεύοντας και πάλι ότι μπορεί να ξεγλιστρήσει ακόμη μια φορά…

Οι κάθε λογής απειλές και πώς να τις αποφύγουμε…

Πως τα καταφέρνουμε σε αυτή τη χώρα και πάντα όταν πλησιάζουν οι γιορτές των Χριστουγέννων όλο και κάτι συμβαίνει για να μας χαλάσει την εορταστική ατμόσφαιρα. Συνήθως τις γιορτινές αυτές ημέρες μας απειλούν οι όγκοι των σκουπιδιών.
Φέτος μπορεί και να το αποφύγουμε, χωρίς να είναι κι αυτό σίγουρο, μια και η υπερκορεσμένη χωματερή των Άνω Λιοσίων εκπέμπει ένα ακόμη sos αλλά ποιος την ακούει.
Οι νέες απειλές προέρχονται από τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στον ΟΛΠ στον ΟΛΘ, στην ασφάλεια του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος», από τα διαβατήρια που λήγουν στις 31.12.06 και τέλος από το «πολώνιο 210» που τρύπωσε κι αυτό εσχάτως στα αεροπλάνα.
Από τις κινητοποιήσεις στα δύο μεγάλα λιμάνια της χώρας, κινδυνεύουμε να μείνουμε χωρίς πολλά από τα αγαθά της καταναλωτικής μας κοινωνίας.
Στο αεροδρόμιο των Σπάτων κινδυνεύουμε να χάσουμε την επόμενη πτήση αν αυτή που παίρνουμε δεν μας οδηγεί στον καταληκτικό μας προορισμό.
Αν δεν ανανεώσουμε το διαβατήριο μας μπορεί να φύγουμε άνετοι για τις διακοπές μας κι αν γυρίζουμε μετά την πρώτη του νέου έτους να μας εμποδίσουν να ταξιδέψουμε, μια και το παλιό διαβατήριο μας δεν θα ισχύει.
Τέλος πέρα από το μικρό ή μεγάλο φόβο που νιώθουμε όταν βρισκόμαστε στον αέρα σε ένα αεροπλάνο, θα προστεθεί και ένας ακόμη ,αυτός του «πολώνιου 210» που ο απελθών στους ουρανούς ρώσος 007 έβαλε στη ζωή μας.
Σε όλα αυτά που μας απειλούν υπάρχει βεβαίως μια απάντηση, ότι μπορούμε να ζήσουμε χωρίς καφέ και ζάχαρη, μπορούμε και να μην ταξιδέψουμε. Τι άλλο μπορούμε; Πολλά ακόμα, που ίσως δεν τα συνειδητοποιούμε. Έτσι θα απαλλαγούμε από τις κάθε λογής απειλές και τους κάθε μορφής εκβιασμούς.
Αν σκεφθούμε ότι κάποια ημέρα θα πεθάνουμε, παύουμε να φοβόμαστε και τον θάνατο από την αόρατη απειλή που προέκυψε στους αιθέρες, το «πολώνιο 210» .
Είναι μια αντίδραση υγιής προς όσους μας απειλούν. Όμως υπάρχει και μια καλύτερη αντίδραση. Να πάρουμε το αυτοκινητάκι μας να πάμε στο χωριό μας και να περάσουμε όμορφα ελληνικά Χριστούγεννα, όπου δεν χρειάζονται καφέδες γιατί έχουμε το αγνό τσάι του βουνού, δεν μας χρειάζεται διαβατήριο και δεν περνάμε από κανένα έλεγχο αεροδρομίου. Αναπνέουμε τον πεντακάθαρο αέρα της ελληνικής φύσης που δεν γνωρίζει από κανένα «πολώνιο» και τέλος δεν μας απειλούν οι όγκοι των σκουπιδιών που θα κατακυριεύσουν αν κλείσουν τη χωματερή, τη μεγάλη μας πόλη …

Τι πρόκειται να αλλάξει στο ΠΑΣΟΚ;

Τι καινούργιο θα φέρει ο ανασχηματισμός που αιφνιδιαστικά πραγματοποίησε την περασμένη εβδομάδα στο ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του κινήματος Γ. Παπανδρέου;
Eίναι ικανή μια αλλαγή σε μερικά πρόσωπα που συγκροτούν τα συλλογικά όργανα να ανατρέψει τα δυσμενή στοιχεία των δημοσκοπήσεων για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης;
Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ μήπως ήταν η Μ. Αποστολάκη που αντικαταστάθηκε στο Πολιτικό Συμβούλιο;
Ασφαλώς οι κινήσεις Παπανδρέου στην κομματική σκακιέρα δεν είναι από μόνες τους ικανές να αλλάξουν την σημερινή εικόνα του ΠΑΣΟΚ.
Όπως γνωρίζουν οι παροικούντες στην Χαριλάου Τρικούπη ,οι μετακινούμενοι ψηφοφόροι ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα, που υπολογίζονται γύρω στο 15% είναι αυτοί που αν προστεθούν στην σταθερή εκλογική βάση, οδηγούν την παράταξη στην εξουσία.
Για να πεισθούν οι «δύσκολοι» που δεν συνδέονται άμεσα με κανένα κόμμα , πρέπει να ακούσουν πολιτικές προτάσεις που να αντιμετωπίζουν κυρίως τα καθημερινά του προβλήματα. Και ο τρόπος που παρουσιάζονται αυτές οι προτάσεις , να είναι πειστικός.
Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει μοναδικό ρόλο να λέει όχι στην κυβέρνηση, οφείλει να παρουσιάζει και τις δικές του προτάσεις. Εδώ όμως είναι που τα πράγματα μπερδεύονται. Τα περί κακής δεξιάς και καλής αριστεράς είναι συνθήματα που ήδη ξεπεράστηκαν από την χρόνο.
Ένα σοβαρό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, που ταιριάζει και στην ψυχοσύνθεση του Γ. Παπανδρέου, είναι δίκοπο μαχαίρι.
Άντε να πεις δημόσια να καταργηθούν οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και να ενσωματωθούν ως υπηρεσίες σε λιγότερες Περιφέρειες που θα αποτελέσουν τον δεύτερο βαθμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Άντε να πεις ότι για να εκσυγχρονισθεί το κράτος χρειάζονται λιγότεροι δημόσιοι υπάλληλοι περισσότερο καταρτισμένοι και καλύτερα αμειβόμενοι.
Γιατί μόνο έτσι θα περιοριστούν τα φαινόμενα της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς. Το πολιτικό κόστος, αλλά και η κακομαθημένη βάση του ΠΑΣΟΚ τα κάνει όλα αυτά απαγορευτικά.
Με αυτή την έννοια και υπό το βάρος της εικοσαετούς διακυβέρνησης του πρόσφατου παρελθόντος, είναι δύσκολες οι ριζοσπαστικές προτάσεις , όταν εκλογικό σώμα θεωρεί τα κόμματα της εξουσίας περίπου σαν διαχειριστές της πολυκατοικίας του, που εναλλάσσονται στην διαχείριση ανά τακτά χρονικά διαστήματα…

Διαφάνεια στα οικονομικά των κομμάτων

Σε μια εποχή γενικότερης αμφισβήτησης, τα κόμματα οφείλουν να αυτοπροστατευτούν, προστατεύοντας παράλληλα και το ίδιο το πολιτικό σύστημα.
Σε μια εποχή, που η κοινωνία ζητάει απόλυτη διαφάνεια, δεν μπορούν τα κόμματα να διαχειρίζονται εκατομμύρια ευρώ στο σκοτάδι. Γιατί τα χρήματα αυτά ,που στο μεγαλύτερο μέρος τους προέρχονται από επιδοτήσεις του κράτους, είναι χρήματα του φορολογούμενου πολίτη.
Σε μια εποχή, που το κράτος με απανωτές αλλαγές των φορολογικών νόμων, επιδιώκει να συλλάβει τη φοροδιαφυγή, είναι απολύτως απαράδεκτο οι φορείς του δημοκρατικού πολιτεύματος, τα κόμματα, να λειτουργούν με καθεστώς μπακαλοτεύτερου. Τα έσοδα των κομμάτων και κυρίως αυτά που προέρχονται από ιδιώτες, πρέπει να καταβάλλονται με απόλυτη διαφάνεια, γιατί οφείλουν τα ίδια κόμματα να δίνουν λογαριασμό στην κοινωνία για τους χρηματοδότες τους. Οι τελευταίοι θα πρέπει ,όπως συμβαίνει και σε άλλες δημοκρατικές κοινωνίες ,να καταβάλουν ποσά μέχρι ενός ορισμένου ύψους, και ποτέ περισσότερα. Γιατί τα περισσότερα πάντοτε προσφέρονται εκ του πονηρού…
Σε μια εποχή, που ουδείς είναι υπεράνω υποψίας, θα ήταν φρόνιμο οι καταθέσεις από το δημόσιο και τους ιδιώτες να μην γίνονται στα ονόματα των αρχηγών Ούτε μέσω αυτών να διακινούνται τα τεράστια ποσά των κομματικών επιδοτήσεων. Έτσι θα απαλλαγούν από κάθε υποψία , κάθε κακόπιστη κριτική. Εξάλλου ποιος γνωρίζει τι συμβαίνει με τη διαχείριση των χρημάτων του Έλληνα φορολογούμενου, από τα αυστηρώς αρχηγικά κόμματα.
Σε μια εποχή, όπου όλα είναι θεσμοθετημένα, δεν μπορούν τα κόμματα να διακινούν τεράστια ποσά χωρίς θεωρημένες αποδείξεις εσόδων-εξόδων κάτω από ένα θολό και στην ουσία ανύπαρκτο νομικό καθεστώς.
Σε μια εποχή, που ο έλεγχος είναι μέρος των δημοκρατικών λειτουργιών της πολιτείας, είναι έξω από κάθε λογική, κριτής και κρινόμενος να είναι ο ίδιος ο κομματικός φορέας.
Οι βουλευτές είναι σήμερα εκείνοι που ελέγχουν τα οικονομικά αποτελέσματα των κομμάτων. Άρα κριτές και κρινόμενοι είναι τα ίδια πρόσωπα…
Η αξιοπιστία της πολιτικής περνάει μέσα από την κρυστάλλινη διαφάνεια των κομμάτων… Κάτι που οφείλουν να λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι βουλευτές μας.

Ελληνοτουρκικά και κυπριακό εν μέσω Ρίγας και Βρυξελλών

Eβδομάδα σημαντικών γεγονότων το επταήμερο που πέρασε. Μπορεί να συνέβησαν εκτός Ελλάδος, αλλά αφορούσαν σε σημαντικό βαθμό την χώρα μας. Στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε την μερική αναστολή των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία , στη Ρίγα η ελληνική πλευρά στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ απέφυγε το σκόπελο της αποστολής νέων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, ενώ τέλος στην Κωνσταντινούπολη ο Παπάς και ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχαν μια ιστορική συνάντηση με σημαντικό θρησκευτικό ενδιαφέρον, αλλά και πολιτικό, που αφορά τη στήριξη των δίκαιων αιτημάτων που προβάλει το Φανάρι απέναντι στην τουρκική αρνητική και αδιάλλακτη στάση.
Μπορεί οι ηγέτες της Ευρώπης να βρέθηκαν στη Λετονία, για να συζητήσουν θέματα του ΝΑΤΟ, παρ όλα αυτά στο παρασκήνιο το ενδιαφέρον μονοπώλησε η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για τη μερική αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας–Ε.Ε.
Οι Βρετανοί ήθελαν ανώδυνη αναστολή 2-3 κεφαλαίων, οι Γάλλοι περισσότερο επώδυνη που θα έφτανε τα 17, ενώ οι Γερμανοί έθεσαν θέμα χρονοδιαγράμματος κάτι που επιδιώκει και η Λευκωσία. Ήπια θα έλεγε κανείς ήταν η αντίδραση της Αθήνας που χαρακτήρισε την πρόταση βάση για περαιτέρω συζήτηση. Η δήλωση όμως του Τ. Ερντογάν ότι η πρόταση της κομισιόν είναι απαράδεκτη, σημαίνει ότι θα υπάρξουν ζυμώσεις και πιέσεις με την αφανή καθοδήγηση των ΗΠΑ προς τους ευρωπαίους ηγέτες με σκοπό να συζητηθεί μια ηπιότερη πρόταση στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. που θα πραγματοποιηθεί στις 11 Δεκεμβρίου.
Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική πλευρά οφείλει να κινηθεί γρήγορα και δυναμικά με σκοπό να εμπεριέχει η όποια τελική απόφαση στοιχεία τέτοια που να προειδοποιούν την Άγκυρα ότι δεν μπορεί συνεχώς να περνάει τα μαθήματα με σκονάκια, αντιγραφές και απειλές του κηδεμόνα στον δάσκαλο.
Με αυτή την έννοια Αθήνα και Λευκωσία οφείλουν να συντονίσουν τις κινήσεις τους για να μην περάσει ανώδυνα για την Άγκυρα η άρνησή της να συμμορφωθεί στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της που περιλαμβάνουν και το άνοιγμα λιμανιών και αεροδρομίων στα πλοία και τα αεροπλάνα της Κύπρου.
Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, η Ουάσινγκτόν επιχείρησε να βρει νέους προθύμους για την ενίσχυση των στρατευμάτων της Ατλαντικής Συμμαχίας στο Αφγανιστάν. Η απροθυμία από τους παλιούς της Ε.Ε. πλην Βρετανίας υπήρξε περισσότερο από εμφανής μια και Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία δεν προτίθενται να στείλουν στρατιωτικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν. Η Ελλάδα δια του πρωθυπουργού ξεκαθάρισε ότι κοινωνικά και οικονομικά θα συνεισφέρει, δεν προτίθεται όμως να αυξήσει τον αριθμό των ήδη υπηρετούντων στο Αφγανιστάν στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η προειδοποίηση προς την ΠΓΔΜ ότι μπορεί να αποκολληθεί η υποψηφιότητά της από την Κροατία και την Αλβανία αν δεν φροντίσει να συναινέσει σε μια κοινά αποδεκτή λύση του θέματος της ονομασίας.
Τέλος στο Φανάρι Βενέδικτος και Βαρθολομαίος στην κοινή δήλωσή τους στέλνουν ένα μήνυμα στην Άγκυρα που αναφέρει ότι η ευρωπαϊκή πορεία τους Τουρκίας περνάει μέσα από τις ελευθερίες των μειονοτήτων και τις θρησκευτικές ελευθερίες που οφείλει να σέβεται η γειτονική μας χώρα.
Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Κυβέρνηση και κόμματα έχουν υποχρέωση να κινηθούν δυναμικά με σκοπό να πετύχουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Βεβαίως η Άγκυρα έχει μπάρμπα στην Κορώνη. Αυτό είναι γνωστό και δεδομένο.
Μένει με τα ήδη γνωστά να ελιχθεί η ελληνική διπλωματία. Στη διπλωματική αυτή σκακιέρα δεν χωρούν μικροκομματικές σκέψεις και τοποθετήσεις. Το ευρωπαϊκό μέλλον της Τουρκίας είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζεται με μεγάλη επιφυλακτικότητα από πλευράς ελληνικής κοινής γνώμης. Οφείλουν οι πολιτικές δυνάμεις να μας αποδείξουν ότι με τις πράξεις τους ενεργούν ώστε η χώρα να μην σε δυσμενέστερη θέση από αυτήν που είναι σήμερα.

Η αστυνομική βία και η παράλυτη παιδεία

Η υπόθεση του άγριου ξυλοδαρμού του κυπρίου φοιτητή στη Θεσσαλονίκη μονοπώλησε το ενδιαφέρον των ΜΜΕ την εβδομάδα που πέρασε. Ακούστηκαν πολλά και γράφτηκαν περισσότερα. Αυτή η υπερβολική δημοσιότητα απέδωσε ένα καλό. Την ευαισθητοποίηση της πολιτείας που ζήτησε και δημόσια συγνώμη.
Το περιστατικό αναδεικνύει σε μείζον θέμα αυτό της ψυχραιμίας. Η αστυνομία που είναι επιφορτισμένη με την τήρηση της τάξης, οφείλει όταν δρα προς αυτή την κατεύθυνση να σέβεται η ίδια τους νόμους και το κυριότερο τα δικαιώματα του πολίτη. Η ψυχραιμία όμως δεν αφορά μόνο τα όργανα της τάξης, αφορά και τους λειτουργούς του Τύπου που λέγαμε παλιά , των ΜΜΕ λέμε τώρα. Και η χρήση του όρου «λειτουργοί» δεν χρησιμοποιείται τυχαία, μια και υπάρχουν πολλοί στο χώρο των ΜΜΕ που αισθάνονται και σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς ότι η δημοσιογραφία παραμένει ένα λειτούργημα.
Μπορεί η εικόνα των αστυνομικών που ξυλοκοπούσαν το νεαρό φοιτητή, αντί να τον συλλάβουν και να του περάσουν χειροπέδες, από την στιγμή που διαπίστωσαν ότι ήταν ύποπτος διαφυγής, να ήταν απαράδεκτη, πολύ κακή όμως υπήρξε και η εικόνα που παρουσίασαν κάποιοι οργισμένοι δημοσιογράφοι στην τηλεόραση που έχασαν ως μη όφειλαν την ψυχραιμία τους, παρουσιάζοντας μιαν αρνητική εικόνα των ΜΜΕ που ανέδειξαν το θέμα.
Επί της ουσίας τώρα το γεγονός έβγαλε την πολιτεία από το καβούκι της που παρακολουθεί συνήθως με παγερή αδιαφορία τέτοια φαινόμενα , αφήνοντας την «τακτοποίηση» τους συνήθως στα υπηρεσιακά όργανα ,που φροντίζουν να χαϊδέψουν αντί να τιμωρήσουν τους παρανομούντες. Οι πρώτες ποινές δείχνουν ότι η όλη φασαρία και με τις υπερβολές της έπιασε τόπο.
Βεβαίως υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος που αφορά τους κάθε λογής κουκουλοφόρους. Από τα αστυνομικά όργανα που οφείλουν να κυκλοφορούν με τις στολές τους εν ώρα υπηρεσίας μέχρι βεβαίως τους διαδηλωτές που πρέπει κάποτε να καταλάβουν ότι η δημόσια διαμαρτυρία είναι ελεύθερη όχι όμως και οι κάθε λογής βανδαλισμοί. Είναι καιρός να λειτουργήσει ο νόμος και να ξεχωρίσει η ήρα από το στάχυ. Χρόνια τώρα γινόμαστε μάρτυρες καταστροφών στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης . Γεγονός που χρεώνεται στην αστυνομία μια και οι γνωστοί – άγνωστοι συνήθως δρουν ανενόχλητοι και οι καταστηματάρχες που βλέπουν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται πληρώνουν συνήθως τα σπασμένα.
Κατά καιρούς ακούμε ότι τα πρόσωπα που προκαλούν τις καταστροφές είναι γνωστά. Το ερώτημα είναι γιατί δεν συλλαμβάνονται και γιατί δεν διώκονται για τις παράνομες πράξεις τους.
Ζούμε σε μια χώρα που όλα τα παράδοξα μπορούν να συμβούν. Από τη μια την αστυνομία να παρακολουθεί απαθώς τη δραστηριότητα των γνωστών–αγνώστων και από την άλλη όταν συλλαμβάνει κάποιον και να του συμπεριφέρεται όπως στον κύπριο φοιτητή.
Με αυτά και με τα άλλα τα φώτα της δημοσιότητας επικεντρώνονται στα επεισόδια και όχι στα πραγματικά προβλήματα. Με δεδομένο ότι τα προβλήματα της παιδείας είναι πολλά και ποικίλα και αφορούν όλες τις βαθμίδες της , είναι απορίας άξιο , γιατί τα ΜΜΕ , ακόμη και τα κρατικά, δεν έχουν επικεντρώσει το ενδιαφέρον στις πολλές και σοβαρές προτάσεις για την αναβάθμιση τους, που έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό από πολλές πλευρές. Η απάντηση είναι αυτονόητη μια και το ερώτημα είναι ρητορικό. Γιατί αυτά δεν πουλάνε. Το αίμα και το σπέρμα συγκινεί.
Σε πολιτικό επίπεδο έχουμε ανυπαρξία διαλόγου, γιατί αυτό που ενδιαφέρει είναι το πολιτικό κέρδος και η αποφυγή απωλειών και όχι οι αλλαγές και η βελτίωση, σε συνδικαλιστικό κουβέντα να γίνεται, αλλά μην αγγίζεται τους βολεμένους και σε φοιτητικό μη μου τους κύκλους τάραται ή μάλλον το κόμμα αποφασίζει για μένα. Αυτή η εικόνα δυστυχώς είναι διάχυτή στην κοινωνία που θέλει άκοπα πτυχία και εύκολους διορισμούς στο δημόσιο. Σε αυτό τον περιβάλλοντα χώρο η αρχή που πρέπει να γίνει από την παιδεία θα αργήσει πολύ...

Προκλητικά για την κοινωνία τα φαινόμενα παρακμής …

Το καλό σε αυτή τη χώρα είναι ότι δεν πλήττουμε. Κάθε μέρα μας επιφυλάσσει και κάτι καινούργιο που είναι εντυπωσιακότερο ενός προηγούμενου που ακούσαμε ένα εικοσιτετράωρο πριν. Γιατί σε αυτή τη χώρα όλα συμβαίνουν και όλα μπορεί να συμβούν. Ακόμη και να περάσουν από τη Βουλή με συνεννόηση μάλιστα των δύο μεγάλων κομμάτων νομοσχέδιο που να παρέχει σύναξη επιπλέον 1.200 ευρώ το μήνα σε όσους άκουσον-άκουσον πέρασαν έστω και μια ήμερα από τη θέση του Γ. Γραμματέα υπουργείου ή Περιφέρειας ή Γ. Διευθυντή υπουργείου. Αυτά σε μια ώρα σφιχτής εισοδηματικής πολιτικής, με τη χώρα υπό την επιτήρηση της Ε.Ε., σε μια χώρα που δίνει συντάξεις πείνας, σε μια χώρα που θα δώσει το 2007 αυξήσεις σε μισθωτούς και συνταξιούχους 3,5% και 4%. Για τους μεν το δημόσιο, έχει για τους δε δηλώνει αδυναμία.
Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο θέμα που αφήνει άφωνο κάθε λογικό άνθρωπο, υπάρχει και συνέχεια που αξίζει να δούμε. Συνταξιοδοτικό δικαίωμα αποκτούν οι δήμαρχοι και οι κοινοτάρχες με μια θητεία σύμφωνα με τα όσα ψήφισε την περασμένη εβδομάδα η βουλή, αντί των δύο που έπρεπε να έχουν σύμφωνα με τα μέχρι χθες ισχύοντα.
Το νέο δικαστήριο που δημιουργήθηκε με την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος το Μισθοδικείο, απεφάνθη προ ημερών ότι ο ανώτατος μισθός των δικαστικών πρέπει να εξομοιωθεί με τον μισθό του Προέδρου της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ). Αυτό στην πράξη σημαίνει στην πράξη ότι μπορεί να διπλασιαστούν οι μισθοί των 2.800 δικαστικών. Και εδώ προκύπτουν ορισμένα εύλογα ερωτήματα.
Σε πια ευνομούμενη Πολιτεία οι μισθοί ενός κλάδου εργαζομένων στον δημόσιο τομέα ορίζονται με δικαστικές αποφάσεις;
Εφόσον υπάρχει το ανώτατο όριο που συμπαρασύρει μισθούς δικαστικών αλλά και βουλευτών γιατί στον δημόσιο τομέα προσλαμβάνονται στελέχη με ανώτερους μισθούς;
Δεν γνώριζαν αυτοί που έκαναν τις προσλήψεις ότι υπάρχει το όριο;
Η διαχείριση του δημόσιου χρήματος είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να αντιμετωπίζεται με τόση επιπολαιότητα.
Γιατί την ίδια ώρα η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η δημοσιονομική πολιτική δεν επιτρέπει ούτε αξιοπρεπείς συντάξεις για αρκετούς συμπολίτες μας, ούτε εφάπαξ καταβολή του επιδόματος των δασκάλων ούτε τέλος άμεση καταβολή όσων υποσχέθηκαν στους αστυνομικούς.
Πέραν αυτών υπάρχει και το θέμα των συμβασιούχων στους δήμους. Γιατί οι άνθρωποι αυτοί καλύπτουν παρανόμως πάγιες και διαρκείς ανάγκες με συμβάσεις έργου που στη συνέχεια έγιναν ορισμένου χρόνου. Θα έπρεπε από την αρχή να προσληφθούν κανονικά γιατί η αποκομιδή των σκουπιδιών καλύπτεται για κάθε δήμο με ξεχωριστό κονδύλι που προέρχεται από το ανταποδοτικό τέλος που πληρώνουμε όλοι μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.
Ποιος έχει την ευθύνη να ελέγξει τις παρανομίες των δημάρχων;
Kαι γιατί κανείς δεν μιλάει για τις ευθύνες όσων παρανόμως προσλαμβάνουν παρακάμπτοντας το ΑΣΕΠ;
Όταν τους νόμους δεν τους εφαρμόζουν πρώτοι αυτοί που τους φτιάχνουν, όταν θεωρούν ότι οι υποχρεώσεις είναι για τους διοικούμενους και όχι για τους διοικούντες , όταν αντί να δίνουν το καλό παράδειγμα δίνουν το κακό, τότε κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκείας.
Οι πολίτες ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους όταν διαπιστώνουν ότι οι νόμοι φτιάχνονται για να βολευτούν οι «ημέτεροι» και όχι το κοινωνικό σύνολο. Γιατί τόσο ο λαϊκισμός, όσο και η φαυλότητα έχουν τα όριά τους. Οι πολιτικοί δεν αποτελούν ξεχωριστή ελίτ, ούτε και κάποιες κατηγορίες κομματικών στελεχών που καταλαμβάνουν δημόσια αξιώματα. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για κόμματα, μιλάμε για συντεχνίες που ξέχασαν ότι έχουν εκλεγεί, όχι δια βίου αλλά για ορισμένη θητεία με σκοπό να εκπροσωπήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου.