Μόλις τρεις εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές, οι αρχηγοί των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων εδέησαν να παρουσιάσουν με τελετουργικό που απαιτούν τα επικοινωνιακά τους επιτελεία, τις ευρωλίστες τους.
Ανακοίνωσαν με δύο λόγια, ποιοι θα εγκατασταθούν για τα επόμενα πέντε χρόνια στις Βρυξέλλες. Στο εύλογο ερώτημα των ημερών για τους υποψηφίους τα στελέχη των δύο αυτών κομμάτων μας απαντούσαν ο Πρόεδρος του κόμματος θα αποφασίσει.
Κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε για την απαράδεκτη αυτή διαδικασία επιλογής των υποψηφίων από όλα σχεδόν τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο.
Ούτε οι πολίτες, οργανωμένοι και μη, ούτε οι πολιτικοί, ούτε βεβαίως και οι κάθε λογής αναλυτές των τηλεπαραθύρων.
Έχουμε όλοι αποδεχθεί την αρχηγική αυθεντία. Αυτόν που τα ξέρει όλα ,αυτόν που αποφασίζει για όλα. Άλλωστε και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ όλες αυτές τις ημέρες έφτιαξαν το κλίμα. Οι εξαγγελίες των υποψηφιοτήτων παρουσιάστηκαν ως ντέρμπυ. Γι΄αυτό οι δύο μονομάχοι εξάντλησαν όλα τα περιθώρια και έφτασαν στην τελευταία ημέρα και τότε στην κορύφωση της αγωνίας ανακοίνωσαν τους εκλεκτούς τους, που θα καταλάβουν τις περιζήτητες θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου.
Οι αποφάσεις για το ποιοί θα πάνε να μας εκπροσωπήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πάρθηκαν κυριολεκτικά πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες. Εμείς απλώς θα ψηφίσουμε το κόμμα της αρεσκείας μας. Οι αρχηγοι διάλεξαν πριν από μας για μας, για το ποιοι θα μας εκπροσωπήσουν.
Από την στιγμή που τα ονόματα βγαίνουν από λίστα και όχι με σταυροδοσία, θα έπρεπε από μια εσωκομματική δημοκρατική διαδικασία, να προκύψει τόσο η επιλογή όσο και η σειρά στο κάθε ψηφοδέλτιο.
Οι τελετές και οι πανηγύρεις στην εξαγγελία τους δεν καλύπτουν το δημοκρατικό έλλειμμα της επιλογής τους. Όλα αυτά αποτελούν ένα επικοινωνιακό περιτύλιγμα που στόχο έχει να ρίξει στάχτη στα μάτια της δημοκρατικής ένδειας στην επιλογή τους. Μέσα από αυτές τις αδιαφανείς διαδικασίες προωθούνται οι ημέτεροι περί τον αρχηγό και τα παιδιά του κομματικού σωλήνα. Τέλος κάποιοι επιτυχημένοι επαγγελματικά βρίσκονται στις τιμητικές θέσεις, δημιουργώντας έτσι το ελκυστικό πακέτο και το άλλοθι για τις υπόλοιπες επιλογές.
Έχουν άδικο μετά από όλα αυτά κάποιοι να σκέφτονται ή να ψηφίσουν εξωκοινοβουλευτικά κόμματα ή να πάνε για μπάνιο το τρήμερο του Αγίου Πνεύματος που συμπίπτει με τις ευρωεκλογές;
Κυριακή 17 Μαΐου 2009
Πέμπτη 23 Απριλίου 2009
Ανατολίτικη αποσχισθείσα επαρχία
Η αποσύνθεση στην εποχή μας δεν έχει αρχή, μέση και τελος. Όλοι διαπιστώνουμε καθημερινή ότι ζούμε σε ένα κράτος του οποίου κανένα θεσμικό όργανο δεν λειτουργεί σοβαρά, οργανομένα και αποδοτικά. Βαρύ και ασήκωτο το σύστημα διαχείρισης του δημόσιου τομέα δεν αφήνει περιθώρια για ανάπτυξη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την ανεργία και την πίεση για... αποκατάσταση στον δημόσιο τομέα.
Στο φαύλο αυτό κύκλο το αποτέλεσμα είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού στην οικονομία που πνίγεται στα ελλείμματα και το δυσθεόρατο χρέος. Πολλά συνθήματα ακούστηκαν στο παρελθον από πολιτικές δυνάμεις με αναφορά μια σοβαρή αλλαγή στη λειτουργία του δημόσιου τομέα. Εκσυγχρονισμός, μεταρρύθμιση και τέλος η βαρύγδουπη επανίδρυση, υπήρξαν εξαγγελίες, που αποδείχθηκαν στην πράξη, κενές περιεχομένου.
Το κράτος βουλιάζει, η οικονομία καταρρέει, ηκοινωνία βρίσκεται σε αποσύνθεση. Καθε οικονομική δράση στην Ελλάδα συνθλίβεται στα γανάζια της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς που είναι πλέον καθετοποιημένη και ενυπάρχει σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας δοιήκησης. Η Ελλαδα παρά τον πακτωλό των χρημάτων που έχουν εισρεύσει από τα τέσσερα κοινοτικά πακέτα παραμένει μια χώρα τριτοκοσμική.
Την βλέπει κανείς στην καθημερινότητα του. Δρόμοι και τοίχοι βρώμικοι,πινακίδες της τροχαίας με σημάδια που εμποδίζουν τον οδηγο να τις διαβάσει, πεζοδρόμια στο κέντρο που έχουν μετατραπεί σε υπαίθριες αγορές, αυτοκίνητα παρκαρισμένα σεπεζοδρόμια,σε διπλές σειρές σεδιαβάσεις πεζων και ατόμων με ειδικές ανάγκες. Οι εγκληματικές πράξεις και της ζωής και της περιουσίας των πολιτών αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.
Σημαντικοί τομείς όπως είναι η υγεία, η παιδεία και η ασφάλιση αντί να αναβαθμίζονται υποβαθμίζονται μέρα με τη μέρα. Η κατρακύλα δεν έχει τέλος. Οι εταίροι μας στην Ε.Ε. μας ρίχνουν πρόστιμα βροχή για τις παράνομες χωματερές που πληγώνουν το περιβάλλον, για την απαράδεκτη κατάσταση των σφαγείων μας, για την κατασπατάληση των κοινοτικών χρημάτων στην υπόθεση του κτηματολογίου.
Ο δημόσιος τομέας εχθρικός απέναντι στον πολίτη και βυθισμένος στη διαφθορά παρουσιάζει εικόνα που δεν μοιάζει με σύγχρονο κράτος μέλος εδώ και 28 χρόνια της Ε.Ε., αλλά σε νοοτροπία και λογική με χώρα ανατολίτικης αποσχισθείσας επαρχίας της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Στο φαύλο αυτό κύκλο το αποτέλεσμα είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού στην οικονομία που πνίγεται στα ελλείμματα και το δυσθεόρατο χρέος. Πολλά συνθήματα ακούστηκαν στο παρελθον από πολιτικές δυνάμεις με αναφορά μια σοβαρή αλλαγή στη λειτουργία του δημόσιου τομέα. Εκσυγχρονισμός, μεταρρύθμιση και τέλος η βαρύγδουπη επανίδρυση, υπήρξαν εξαγγελίες, που αποδείχθηκαν στην πράξη, κενές περιεχομένου.
Το κράτος βουλιάζει, η οικονομία καταρρέει, ηκοινωνία βρίσκεται σε αποσύνθεση. Καθε οικονομική δράση στην Ελλάδα συνθλίβεται στα γανάζια της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς που είναι πλέον καθετοποιημένη και ενυπάρχει σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας δοιήκησης. Η Ελλαδα παρά τον πακτωλό των χρημάτων που έχουν εισρεύσει από τα τέσσερα κοινοτικά πακέτα παραμένει μια χώρα τριτοκοσμική.
Την βλέπει κανείς στην καθημερινότητα του. Δρόμοι και τοίχοι βρώμικοι,πινακίδες της τροχαίας με σημάδια που εμποδίζουν τον οδηγο να τις διαβάσει, πεζοδρόμια στο κέντρο που έχουν μετατραπεί σε υπαίθριες αγορές, αυτοκίνητα παρκαρισμένα σεπεζοδρόμια,σε διπλές σειρές σεδιαβάσεις πεζων και ατόμων με ειδικές ανάγκες. Οι εγκληματικές πράξεις και της ζωής και της περιουσίας των πολιτών αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.
Σημαντικοί τομείς όπως είναι η υγεία, η παιδεία και η ασφάλιση αντί να αναβαθμίζονται υποβαθμίζονται μέρα με τη μέρα. Η κατρακύλα δεν έχει τέλος. Οι εταίροι μας στην Ε.Ε. μας ρίχνουν πρόστιμα βροχή για τις παράνομες χωματερές που πληγώνουν το περιβάλλον, για την απαράδεκτη κατάσταση των σφαγείων μας, για την κατασπατάληση των κοινοτικών χρημάτων στην υπόθεση του κτηματολογίου.
Ο δημόσιος τομέας εχθρικός απέναντι στον πολίτη και βυθισμένος στη διαφθορά παρουσιάζει εικόνα που δεν μοιάζει με σύγχρονο κράτος μέλος εδώ και 28 χρόνια της Ε.Ε., αλλά σε νοοτροπία και λογική με χώρα ανατολίτικης αποσχισθείσας επαρχίας της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008
Τα όρια της ελευθερίας
Τι να πούμε τι… με τα όσα συμβαίνουν αυτές τις ημέρες στην χώρα μας. Μία εγκληματική ενέργεια από ένα όργανο της τάξης πυροδότησε μία πρωτοφανή ανάφλεξη, την οποία έσπευσαν να εκμεταλλευτούν οι κάθε μορφής πλιατσικολόγοι της δημόσιας ζωής.
Από τους σχολιαστές επί παντός επιστητού των καναλιών μέχρι τους εν αμηχανία τελούντες πολιτικούς. Πολλοί εμφανίζονται να μην μπορούν να ξεχωρίσουν την ήρα από το στάχυ. Την εγκληματική ενέργεια και τον αμετανόητο θύτη από τη μια, που το κράτος δικαίου οφείλει να τιμωρήσει από τις ακατανόητες πράξεις των γνωστών-αγνώστων από την άλλη που βρήκαν την ευκαιρία να τα κάνουν ρημαδιό.
Επανάσταση χωρίς αιτία; Ένα σύνθημα τυπωμένο σε λευκό χαρτί στο Σύνταγμα έγραφε: «ο αγώνας συνεχίζεται για κοινωνική ελευθερία». Φράση ακατανόητη σε ότι αφορά το περιεχόμενο, αλλά και την ερμηνεία της. Από την άλλη μεριά, οι μαζικές κινητοποιήσεις των μαθητών ως αφορμή έκρυβαν μία δικαιολογημένη οργή για την δολοφονία του 15χρονου, έχοντας όμως ως αιτία το διεφθαρμένο κράτος, τους επίορκους δημόσιους λειτουργούς, αλλά και τα πραγματικά εγκλήματα των σκανδάλων, που μένουν ατιμώριτα.
Οργή για ένα κράτος που έχει αφήσει ανενόχλητες τις συμμορίες των χαρτογιακάδων να το λυμαίνονται, αφήνοντας χωρίς λύση τα καθημερινά σοβαρά προβλήματα του πολίτη. Καμία διαφωνία για όλα αυτά, όμως η κοινωνία καλείται να απαντήσει στο ερώτημα αν νομιμοποιούνται αυτοί που σπάνε μικρομάγαζα, που καίνε βιβλιοθήκες, αυτοί που καταστρέφουν πανεπιστημιακούς χώρους.
Πριν τρελαθούμε τελείως, πριν αποδεχτούμε ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο, είναι καιρός να σκεφτούμε ψύχραιμα, πως μπορούν να αλλάξουν τα στραβά και τα ανάποδα στα δημόσια πράγματα της χώρας.
Η εγκληματική ενέργεια του αστυνομικού καταδικάστηκε από όλους χωρίς εξαίρεση. Από εκεί και πέρα, τον λόγο τον έχει η δικαιοσύνη σε μιαν ευνομούμενη πολιτεία.
Πολλοί υποστηρίζουν πως το σημερινό αναξιόπιστο κράτος δεν θα αποδώσει τις ποινές που θα ικανοποιήσουν το περί δικαίου αίσθημα της κοινής γνώμης. Υπάρχει και είναι διάχυτη η κρίση αξιοπιστίας που διακατέχει τον δημόσιο τομέα σε όλο του το φάσμα.
Όμως αυτό δεν νομιμοποιεί τους βανδαλισμούς που υπέστησαν τα εμπορικά κέντρα. Σε αυτή την παγκόσμια οικονομική κρίση, που ζούμε δεν είναι η καλύτερη αντίδραση να βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας.
Οι εχέφρονες έχουν υποχρέωση να πουν όχι στην τυφλή βία.
Οι 15ριδες που διαδηλώνουν δεν προσφέρονται για εκμετάλλευση και ίσως είναι ευκαιρία να αναρωτηθούμε όλοι μας για τις σημερινές σχέσεις αυτών των παιδιών με την οικογένεια τους και το σχολείο.
Εκείνοι που επιδιώκουν με την συμπεριφορά τους να ανατρέψουν τον κοινοβουλευτισμό χρειάζεται να υποδείξουν έναν καλύτερο τρόπο διακυβέρνησης.
Για την ώρα μία πρώτη αντίδραση θα ήταν να αποδοκιμαστούν πολιτικοί σχηματισμοί και πρόσωπα που αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.
Να αποδοκιμαστεί η οικογενειοκρατία αυτή που μεταβιβάζει έδρες και εξουσίες από τον παππού στον εγγονό.
Είναι παράλογο να διαφωνούμε για να διαφωνούμε και να αφήνονται με την ανοχή μας, κάποιοι, που κρύβουν τα πρόσωπα τους, να παίζουν το διαλυτικό παιχνίδι τους…
Από τους σχολιαστές επί παντός επιστητού των καναλιών μέχρι τους εν αμηχανία τελούντες πολιτικούς. Πολλοί εμφανίζονται να μην μπορούν να ξεχωρίσουν την ήρα από το στάχυ. Την εγκληματική ενέργεια και τον αμετανόητο θύτη από τη μια, που το κράτος δικαίου οφείλει να τιμωρήσει από τις ακατανόητες πράξεις των γνωστών-αγνώστων από την άλλη που βρήκαν την ευκαιρία να τα κάνουν ρημαδιό.
Επανάσταση χωρίς αιτία; Ένα σύνθημα τυπωμένο σε λευκό χαρτί στο Σύνταγμα έγραφε: «ο αγώνας συνεχίζεται για κοινωνική ελευθερία». Φράση ακατανόητη σε ότι αφορά το περιεχόμενο, αλλά και την ερμηνεία της. Από την άλλη μεριά, οι μαζικές κινητοποιήσεις των μαθητών ως αφορμή έκρυβαν μία δικαιολογημένη οργή για την δολοφονία του 15χρονου, έχοντας όμως ως αιτία το διεφθαρμένο κράτος, τους επίορκους δημόσιους λειτουργούς, αλλά και τα πραγματικά εγκλήματα των σκανδάλων, που μένουν ατιμώριτα.
Οργή για ένα κράτος που έχει αφήσει ανενόχλητες τις συμμορίες των χαρτογιακάδων να το λυμαίνονται, αφήνοντας χωρίς λύση τα καθημερινά σοβαρά προβλήματα του πολίτη. Καμία διαφωνία για όλα αυτά, όμως η κοινωνία καλείται να απαντήσει στο ερώτημα αν νομιμοποιούνται αυτοί που σπάνε μικρομάγαζα, που καίνε βιβλιοθήκες, αυτοί που καταστρέφουν πανεπιστημιακούς χώρους.
Πριν τρελαθούμε τελείως, πριν αποδεχτούμε ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο, είναι καιρός να σκεφτούμε ψύχραιμα, πως μπορούν να αλλάξουν τα στραβά και τα ανάποδα στα δημόσια πράγματα της χώρας.
Η εγκληματική ενέργεια του αστυνομικού καταδικάστηκε από όλους χωρίς εξαίρεση. Από εκεί και πέρα, τον λόγο τον έχει η δικαιοσύνη σε μιαν ευνομούμενη πολιτεία.
Πολλοί υποστηρίζουν πως το σημερινό αναξιόπιστο κράτος δεν θα αποδώσει τις ποινές που θα ικανοποιήσουν το περί δικαίου αίσθημα της κοινής γνώμης. Υπάρχει και είναι διάχυτη η κρίση αξιοπιστίας που διακατέχει τον δημόσιο τομέα σε όλο του το φάσμα.
Όμως αυτό δεν νομιμοποιεί τους βανδαλισμούς που υπέστησαν τα εμπορικά κέντρα. Σε αυτή την παγκόσμια οικονομική κρίση, που ζούμε δεν είναι η καλύτερη αντίδραση να βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας.
Οι εχέφρονες έχουν υποχρέωση να πουν όχι στην τυφλή βία.
Οι 15ριδες που διαδηλώνουν δεν προσφέρονται για εκμετάλλευση και ίσως είναι ευκαιρία να αναρωτηθούμε όλοι μας για τις σημερινές σχέσεις αυτών των παιδιών με την οικογένεια τους και το σχολείο.
Εκείνοι που επιδιώκουν με την συμπεριφορά τους να ανατρέψουν τον κοινοβουλευτισμό χρειάζεται να υποδείξουν έναν καλύτερο τρόπο διακυβέρνησης.
Για την ώρα μία πρώτη αντίδραση θα ήταν να αποδοκιμαστούν πολιτικοί σχηματισμοί και πρόσωπα που αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.
Να αποδοκιμαστεί η οικογενειοκρατία αυτή που μεταβιβάζει έδρες και εξουσίες από τον παππού στον εγγονό.
Είναι παράλογο να διαφωνούμε για να διαφωνούμε και να αφήνονται με την ανοχή μας, κάποιοι, που κρύβουν τα πρόσωπα τους, να παίζουν το διαλυτικό παιχνίδι τους…
Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2008
Η επόμενη μέρα της αναμέτρησης
Η ανασυγκρότηση της τριμερούς συνεργασίας ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ υπό τον Δ. Χριστόφια αυτή την φορά με τις ευλογίες του Τάσσου Παπαδόπουλου δίνει εκ πρώτης όψεως προβάδισμα στον υποψήφιο της αριστεράς έναντι του υποστηριζόμενου μόνο από το ΔΗΣΥ Γ. Κασουλίδη στον σημερινό δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο.
Όμως από πολλούς η μάχη κρίνεται αμφίρροπη μια και δεν είναι βέβαιο ότι το σύνολο των οπαδών του κεντρώου ΔΗΚΟ και του σοσιαλιστικού ΕΔΕΚ θα πειθαρχήσουν στο σημερινό δεύτερο γύρο με τις αποφάσεις των κομματικών τους ηγεσιών.
Η στροφή του ΔΗΚΟ την περασμένη Τρίτη που ξεκίνησε με μιαν εισήγηση της Γραμματείας που ψηφίστηκε 7-1 υπέρ του Γ. Κασουλίδη για να ανατραπεί στη συνέχεια στο Εκτελεστικό Γραφείο από μια ομάδα προερχόμενη από το στενό πολιτικό και οικογενειακό περιβάλλον του Τάσσου Παπαδόπουλου και να οριστικοποιηθεί από την Κεντρική Επιτροπή που ακολούθησε με 112 υπέρ Δ. Χριστόφια έναντι 50 υπέρ Γ. Κασουλίδη, έχει διχάσει την εκλογική βάση του ΔΗΚΟ με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εύλογα ερωτηματικά για το ποσοστό που θα πειθαρχήσει τελικά σήμερα στις κάλπες.
Το ΔΗΚΟ εξασφάλισε σύμφωνα με πληροφορίες από τον Δ. Χριστόφια την Προεδρία της Βουλής, αριθμό υπουργείων και συνέχιση της πολιτικής Τ. Παπαδόπουλου στο κυπριακό πράγμα που σημαίνει πλήρη αποδέσμευση από το σχέδιο Ανάν.
Και οι δύο υποψήφιοι προβάλλουν με έμφαση την διάθεσή τους να επικοινωνήσουν με την ηγεσία των τουρκοκυπρίων σε μια προσπάθεια να πείσουν για την διάθεσή τους να κινηθούν με γοργά βήματα προς την κατεύθυνση της επίλυσης του κυπριακού.
Αυτό μεταφράζεται σε ευελιξία σε αντίθεση με την σκληρή στάση που είχε κατηγορηθεί ότι κρατούσε μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος.
Όποιος κι αν αναλάβει τα ινία της Κυπριακής Δημοκρατίας για τα προσεχή πέντε χρόνια θα έχει μπροστά του το πρόβλημα που έχει βαλτώσει, μετα την απόρριψη του σχεδίου Ανάν από τους ελληνοκυπρίους και πολλά πάμπολλα νέα δεδομένα.
Την Τουρκία, που μετά το «ναι» των τουρκοκυπρίων έχει απενοχοποιηθεί για την εισβολή του 1974 στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, την προοπτική μιας ειδικής σχέσης με την Ε.Ε. και όχι την πλήρη ένταξη και τέλος την απειλή μιας απλής μετονομασίας του σχεδίου Ανάν, αντί μιας επανατοποθέτησης της λύσης, με βασικά νέα δεδομένα την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρωπαϊκό κεκτημένο που οφείλει να λάβει υπόψη της κάθε μελλοντική προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος.
Βεβαίως υπάρχει και η αρνητική διεθνής συγκυρία. Η αναγνώριση του Κοσσόβου με μονομερείς αποφάσεις και η παράκαμψη των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ δημιουργούν εκ των πραγμάτων ένα νέο περιβάλλον μια και επιβραβεύονται αποσχίστηκες κινήσεις.
Η Λευκωσία οφείλει να κινηθεί με ευελιξία και να προσεγγίσει περισσότερο την Ευρώπη στην προσπάθεια της να βρει νέα στηρίγματα για την επίτευξη μιας τουλάχιστον βιώσιμης λύσης. Γιατί το δίκαιη δεν φαίνεται να υπάρχει ως προοπτική στον ορίζοντα.
Κι αυτό με δεδομένο ότι το σχέδιο Ανάν που προσέφερε λύση στην πράξη ανεφάρμοστη, δεν φτιάχτηκε από τους αγγλοαμερικανούς για να σταθεροποιήσει την ειρήνη στην Μεγαλόνησο, αλλά για να εξυπηρετήσει την Άγκυρα στις ευρωπαϊκές προοπτικές της.
Γι αυτό και οι σημερινές εκλογές είναι κρίσιμες. Γιατί στους ώμους του νέου Προέδρου θα πέσει μεγάλο βάρος το οποίο έχει υποχρέωση να επωμισθεί η πολιτική ηγεσία της Κύπρου στο σύνολό της ανεξάρτητα από το σημερινό εκλογικό αποτέλεσμα.
Όμως από πολλούς η μάχη κρίνεται αμφίρροπη μια και δεν είναι βέβαιο ότι το σύνολο των οπαδών του κεντρώου ΔΗΚΟ και του σοσιαλιστικού ΕΔΕΚ θα πειθαρχήσουν στο σημερινό δεύτερο γύρο με τις αποφάσεις των κομματικών τους ηγεσιών.
Η στροφή του ΔΗΚΟ την περασμένη Τρίτη που ξεκίνησε με μιαν εισήγηση της Γραμματείας που ψηφίστηκε 7-1 υπέρ του Γ. Κασουλίδη για να ανατραπεί στη συνέχεια στο Εκτελεστικό Γραφείο από μια ομάδα προερχόμενη από το στενό πολιτικό και οικογενειακό περιβάλλον του Τάσσου Παπαδόπουλου και να οριστικοποιηθεί από την Κεντρική Επιτροπή που ακολούθησε με 112 υπέρ Δ. Χριστόφια έναντι 50 υπέρ Γ. Κασουλίδη, έχει διχάσει την εκλογική βάση του ΔΗΚΟ με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εύλογα ερωτηματικά για το ποσοστό που θα πειθαρχήσει τελικά σήμερα στις κάλπες.
Το ΔΗΚΟ εξασφάλισε σύμφωνα με πληροφορίες από τον Δ. Χριστόφια την Προεδρία της Βουλής, αριθμό υπουργείων και συνέχιση της πολιτικής Τ. Παπαδόπουλου στο κυπριακό πράγμα που σημαίνει πλήρη αποδέσμευση από το σχέδιο Ανάν.
Και οι δύο υποψήφιοι προβάλλουν με έμφαση την διάθεσή τους να επικοινωνήσουν με την ηγεσία των τουρκοκυπρίων σε μια προσπάθεια να πείσουν για την διάθεσή τους να κινηθούν με γοργά βήματα προς την κατεύθυνση της επίλυσης του κυπριακού.
Αυτό μεταφράζεται σε ευελιξία σε αντίθεση με την σκληρή στάση που είχε κατηγορηθεί ότι κρατούσε μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος.
Όποιος κι αν αναλάβει τα ινία της Κυπριακής Δημοκρατίας για τα προσεχή πέντε χρόνια θα έχει μπροστά του το πρόβλημα που έχει βαλτώσει, μετα την απόρριψη του σχεδίου Ανάν από τους ελληνοκυπρίους και πολλά πάμπολλα νέα δεδομένα.
Την Τουρκία, που μετά το «ναι» των τουρκοκυπρίων έχει απενοχοποιηθεί για την εισβολή του 1974 στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, την προοπτική μιας ειδικής σχέσης με την Ε.Ε. και όχι την πλήρη ένταξη και τέλος την απειλή μιας απλής μετονομασίας του σχεδίου Ανάν, αντί μιας επανατοποθέτησης της λύσης, με βασικά νέα δεδομένα την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρωπαϊκό κεκτημένο που οφείλει να λάβει υπόψη της κάθε μελλοντική προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος.
Βεβαίως υπάρχει και η αρνητική διεθνής συγκυρία. Η αναγνώριση του Κοσσόβου με μονομερείς αποφάσεις και η παράκαμψη των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ δημιουργούν εκ των πραγμάτων ένα νέο περιβάλλον μια και επιβραβεύονται αποσχίστηκες κινήσεις.
Η Λευκωσία οφείλει να κινηθεί με ευελιξία και να προσεγγίσει περισσότερο την Ευρώπη στην προσπάθεια της να βρει νέα στηρίγματα για την επίτευξη μιας τουλάχιστον βιώσιμης λύσης. Γιατί το δίκαιη δεν φαίνεται να υπάρχει ως προοπτική στον ορίζοντα.
Κι αυτό με δεδομένο ότι το σχέδιο Ανάν που προσέφερε λύση στην πράξη ανεφάρμοστη, δεν φτιάχτηκε από τους αγγλοαμερικανούς για να σταθεροποιήσει την ειρήνη στην Μεγαλόνησο, αλλά για να εξυπηρετήσει την Άγκυρα στις ευρωπαϊκές προοπτικές της.
Γι αυτό και οι σημερινές εκλογές είναι κρίσιμες. Γιατί στους ώμους του νέου Προέδρου θα πέσει μεγάλο βάρος το οποίο έχει υποχρέωση να επωμισθεί η πολιτική ηγεσία της Κύπρου στο σύνολό της ανεξάρτητα από το σημερινό εκλογικό αποτέλεσμα.
Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2008
Κρίσιμη μάχη Χριστόφια-Κασουλιδη
Εβδομάδα έντονων επαφών και ζυμώσεων αυτή που διερχόμαστε στην Κύπρο ανάμεσα στα κόμματα και τους δύο υποψηφίους Γιαννάκη Κασουλίδη και Δημήτρη Χριστόφια με σκοπό την υποστήριξη του ενός εκ των δύο στην αναμέτρηση της προσεχούς Κυριακής, από την οποία και θα βγει ο νικητής των προεδρικών εκλογών. Το παιχνίδι τώρα παίζεται με το ΔΗΚΟ, το κόμμα του απερχόμενου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου. Ο σημερινός Πρόεδρος του κόμματος Μάριος Κάρογιαν, είδε και τους δύο υποψηφίους και όλα δείχνουν ότι η πλάστιγγα γέρνει τελικά προς τον Γ. Κασουλίδη που προσφέρει πέντε από τα δέκα υπουργεία σε πρόσωπα προερχόμενα από το ΔΗΚΟ και μεταξύ αυτών το κρίσιμο για την πορεία του κυπριακού υπουργείο Εξωτερικών, έναντι τριών του ΑΚΕΛ. Τη θέση αυτή λέγεται ότι προορίζεται να αναλάβει ο κύπριος Επίτροπος της Κομισιόν για το Περιβάλλον, Μάριος Κυπριανού που είναι γιος του Σπύρου Κυπριανού που ίδρυσε το ΔΗΚΟ και διετέλεσε για δέκα χρόνια Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου το 1977.
Χθες μέχρι αργά το βράδυ συνεδρίαζαν τα κομματικά όργανα του ΔΗΚΟ με σκοπό να εκτιμήσουν τις προτάσεις για συνεργασία από τις δύο πλευρές των κ.κ. Γ. Κασουλίδη και Δ. Χριστόφια προκειμένου να πάρουν τις οριστικές αποφάσεις.
Ήδη από την πλευρά του ο υποψήφιος Πρόεδρος και Γ.Γραμματέας του αριστερού κόμματος ΑΚΕΛ Δ. Χριστόφιας έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη του σοσιαλιστικού κόμματος ΕΔΕΚ.
Η υποστήριξη όμως στο πρόσωπο του Γ. Κασουλίδη από το ΔΗΚΟ δίνει προβάδισμα στην υποψηφιότητα του τελευταίου.
Από την πλευρά του ο απερχόμενος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος δεν θα υποστηρίξει ανοιχτά κάποιον από τους δύο υποψηφίους και το ξεκαθάρισε άλλωστε σε χθεσινές του δηλώσεις.
Πέρα από το παζάρι για τα υπουργεία τα δύο βασικά κόμματα που υποστήριξαν την υποψηφιότητα Τ. Παπαδόπουλου ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ που αποτελούν και τους ποιο δυναμικούς εκφραστές του «όχι» στο σχέδιο Ανάν ζήτησαν και πήραν το πρώτο από τον Γ. Κασουλίδη και το δεύτερο από τον Δ. Χριστόφια την ρητή διαβεβαίωση και ότι δεν θα επαναφέρουν στο τραπέζι των συνομιλιών για τη λύση του κυπριακού, την πρόταση του τέως γ.γ. του ΟΗΕ.
Ανεξάρτητα από τη θέση που θα πάρουν τα όργανα των κομμάτων ερωτηματικό παραμένει σε ποιο βαθμό θα πειθαρχήσουν οι ψηφοφόροι των πέντε κομμάτων που υποστήριξαν την υποψηφιότητα Τ. Παπαδόπουλου.
Ο Γ. Κασουλίδης που υποστηρίζεται από το δεξιό κόμμα του Νίκου Αναστασιάδη, ΔΗΣΥ , εμφανίζεται με ένα μικρό προβάδισμα που εκτιμάται ότι προέρχεται από αγανακτισμένους ψηφοφόρους του Τ. Παπαδόπουλου που θεωρούν ότι ο τελευταίος έχασε την μάχη των Προεδρικών εκλογών επειδή ο Δ. Χριστόφιας το 2003 υποστήριξε τον απερχόμενο Πρόεδρο ενώ τώρα προτίμησε να κατέβει αυτόνομα κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία του ΑΚΕΛ με αποτέλεσμα να διασπασθεί το μέχρι πρόσφατα ενιαίο μέτωπο των αριστερών, κεντρώων και σοσιαλιστών.
Με δεδομένο ότι οι προβλέψεις του πρώτου γύρου της περασμένης Κυριακής έπεσαν έξω μια και καμιά δημοσκόπηση δεν έδειχνε τρίτο στην κατάταξη τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο, ο δεύτερος γύρος της 24ης Φεβρουαρίου αναμένεται εξ ίσου αμφίρροπος, γι αυτό και κάθε πρόβλεψη για το αποτέλεσμα των εκλογών είναι ιδιαίτερα παρακινδυνευμένη.
Χθες μέχρι αργά το βράδυ συνεδρίαζαν τα κομματικά όργανα του ΔΗΚΟ με σκοπό να εκτιμήσουν τις προτάσεις για συνεργασία από τις δύο πλευρές των κ.κ. Γ. Κασουλίδη και Δ. Χριστόφια προκειμένου να πάρουν τις οριστικές αποφάσεις.
Ήδη από την πλευρά του ο υποψήφιος Πρόεδρος και Γ.Γραμματέας του αριστερού κόμματος ΑΚΕΛ Δ. Χριστόφιας έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη του σοσιαλιστικού κόμματος ΕΔΕΚ.
Η υποστήριξη όμως στο πρόσωπο του Γ. Κασουλίδη από το ΔΗΚΟ δίνει προβάδισμα στην υποψηφιότητα του τελευταίου.
Από την πλευρά του ο απερχόμενος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος δεν θα υποστηρίξει ανοιχτά κάποιον από τους δύο υποψηφίους και το ξεκαθάρισε άλλωστε σε χθεσινές του δηλώσεις.
Πέρα από το παζάρι για τα υπουργεία τα δύο βασικά κόμματα που υποστήριξαν την υποψηφιότητα Τ. Παπαδόπουλου ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ που αποτελούν και τους ποιο δυναμικούς εκφραστές του «όχι» στο σχέδιο Ανάν ζήτησαν και πήραν το πρώτο από τον Γ. Κασουλίδη και το δεύτερο από τον Δ. Χριστόφια την ρητή διαβεβαίωση και ότι δεν θα επαναφέρουν στο τραπέζι των συνομιλιών για τη λύση του κυπριακού, την πρόταση του τέως γ.γ. του ΟΗΕ.
Ανεξάρτητα από τη θέση που θα πάρουν τα όργανα των κομμάτων ερωτηματικό παραμένει σε ποιο βαθμό θα πειθαρχήσουν οι ψηφοφόροι των πέντε κομμάτων που υποστήριξαν την υποψηφιότητα Τ. Παπαδόπουλου.
Ο Γ. Κασουλίδης που υποστηρίζεται από το δεξιό κόμμα του Νίκου Αναστασιάδη, ΔΗΣΥ , εμφανίζεται με ένα μικρό προβάδισμα που εκτιμάται ότι προέρχεται από αγανακτισμένους ψηφοφόρους του Τ. Παπαδόπουλου που θεωρούν ότι ο τελευταίος έχασε την μάχη των Προεδρικών εκλογών επειδή ο Δ. Χριστόφιας το 2003 υποστήριξε τον απερχόμενο Πρόεδρο ενώ τώρα προτίμησε να κατέβει αυτόνομα κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία του ΑΚΕΛ με αποτέλεσμα να διασπασθεί το μέχρι πρόσφατα ενιαίο μέτωπο των αριστερών, κεντρώων και σοσιαλιστών.
Με δεδομένο ότι οι προβλέψεις του πρώτου γύρου της περασμένης Κυριακής έπεσαν έξω μια και καμιά δημοσκόπηση δεν έδειχνε τρίτο στην κατάταξη τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο, ο δεύτερος γύρος της 24ης Φεβρουαρίου αναμένεται εξ ίσου αμφίρροπος, γι αυτό και κάθε πρόβλεψη για το αποτέλεσμα των εκλογών είναι ιδιαίτερα παρακινδυνευμένη.
Παρασκευή 13 Ιουλίου 2007
Η αντιμετώπιση των πυρκαγιών
Φαίνεται ότι οι πυρκαγιές δεν ολοκλήρωσαν ακόμη το καταστροφικό τους έργο. Και είναι λογικό. Δεν έχει περάσει το καλοκαίρι. Το αντίθετο θα έλεγε κανείς, βρισκόμαστε στη μέση και ουδείς γνωρίζει τη μας περιμένει ακόμη. Μετά το καύσωνα και με τις θερμοκρασίες να παραμένουν υψηλές, ήρθαν οι ισχυροί άνεμοι που βοηθούν την εξάπλωση των πυρκαγιών.
Και δυστυχώς είχαμε προχθές και τρεις νεκρούς. Πολλοί υποστηρίζουν οι άνθρωποι αυτοί χάθηκαν, επειδή τους έστειλαν σε μια χαράδρα από την οποία δεν είχαν δίοδο διαφυγής. Οι οργανωτικές αδυναμίες της πυρόσβεσης είναι παραπάνω από εμφανείς. Αυτό δεν εμποδίζει κάποιους να χρησιμοποιούν το θάνατο των ανθρώπων αυτών, για να επικαλεσθούν την αυτοθυσία των πυροσβεστών που είναι δεδομένη, παραβλέποντας τα λάθη και τις ευθύνες εκείνων που τους έστειλαν στη μοιραία πυρόσβεση.
Όμως και χθες πέρα από τις πυρκαγιές σε Λάρισα, Φωκίδα, Χανιά και Τρίκαλα, είχαμε και τη μεγάλη πυρκαγιά στο καταπράσινο νησί των Σποράδων, τη Σκιάθο, που ξεκίνησε από μια φλεγόμενη χωματερή.
Όλοι οι ασχολούμενοι με το περιβάλλον κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις πυρκαγιές που προκαλούνται από τις χωματερές. Παρ όλα αυτά μικροσυμφέροντα και μικροπολιτικές εμποδίζουν να αναπτυχθούν συστήματα σύγχρονης ανακύκλωσης και Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, που να ανταποκρίνονται στα σημερινά δεδομένα της διαχείρισης των σκουπιδιών.
Γιατί όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, «εμπρηστές» είναι κατά βάση οι χωματερές, τα καλώδια της ΔΕΗ και ο καύσωνας που μπορεί εύκολα να ανάψει την πρώτη φλόγα, που πολλές φορές είναι η αφορμή, για να φουντώσει τη φωτιά.
Είναι προφανές ότι οι πυρκαγιές είναι εδώ και θα τις έχουμε μπροστά μας απειλητικές ολόκληρο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Είναι επίσης γνωστό ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά σε οργανωτικό επίπεδο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συχνά η έγκαιρη επέμβαση, που θα σβήσει τη φωτιά, πριν αυτή επεκταθεί και καταστεί ανεξέλεγκτη.
Γιατί, υπήρξαν τρεις ημέρες με πάμπολλες πυρκαγιές, λόγω του καύσωνα, αλλά στη συνέχεια δεν είχαμε έξαρση ικανή να δικαιολογήσει την αδυναμία των πυροσβεστικών δυνάμεων να επεμβαίνουν έγκαιρα για την κατάσβεσή τους.
Είναι προφανές ότι και τα μέσα δεν στάθηκαν ικανά να βοηθήσουν αποτελεσματικά και η οργάνωση δεν υπήρξε επαρκής και τέλος οι ηγεσίες αποδείχθηκαν κατώτερες των περιστάσεων.
Όμως, παρά τις αυταπόδεικτες αδυναμίες, δεν είδαμε αλλαγές ικανές να μας κάνουν περισσότερο ασφαλείς από την πύρινη λαίλαπα. Τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα. Αυτό, που ανησυχεί ιδιαίτερα, είναι το γεγονός ότι υπάρχει σύγχυση για το τι μέλλει γενέσθαι. Αν δηλ. λείπουν και πόσοι πυροσβέστες. Πόσοι εποχικοί χρειάζονται, πόσα και ποιο είδος αεροπλάνων, τι ελικόπτερα, πια οχήματα. Τι αντιπυρικές ζώνες, που πρέπει να τοποθετηθούν οι κρουνοί και που οι δεξαμενές. Πολλά γράφονται και περισσότερα ακούγονται, δημιουργώντας δυσκολία να ξεχωρίσει κανείς τα υπεύθυνα από τα ανεύθυνα, τις πολιτικές αντιπαραθέσεις από της αξιόλογες επισημάνσεις. Καταλήξαμε στα θέματα αυτά, που έχουν αντικειμενικές παραμέτρους, να θεωρούμε απόλυτο αυτό που υποστηρίζει το κόμμα μας, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι συχνά και το σωστό. Με αυτή την έννοια είναι ανάγκη, όλοι να γίνουμε ωριμότεροι να δούμε κατάματα τα προβλήματα και να τα αντιμετωπίσουμε πέρα και έξω από πολιτικές σκοπιμότητες
Και δυστυχώς είχαμε προχθές και τρεις νεκρούς. Πολλοί υποστηρίζουν οι άνθρωποι αυτοί χάθηκαν, επειδή τους έστειλαν σε μια χαράδρα από την οποία δεν είχαν δίοδο διαφυγής. Οι οργανωτικές αδυναμίες της πυρόσβεσης είναι παραπάνω από εμφανείς. Αυτό δεν εμποδίζει κάποιους να χρησιμοποιούν το θάνατο των ανθρώπων αυτών, για να επικαλεσθούν την αυτοθυσία των πυροσβεστών που είναι δεδομένη, παραβλέποντας τα λάθη και τις ευθύνες εκείνων που τους έστειλαν στη μοιραία πυρόσβεση.
Όμως και χθες πέρα από τις πυρκαγιές σε Λάρισα, Φωκίδα, Χανιά και Τρίκαλα, είχαμε και τη μεγάλη πυρκαγιά στο καταπράσινο νησί των Σποράδων, τη Σκιάθο, που ξεκίνησε από μια φλεγόμενη χωματερή.
Όλοι οι ασχολούμενοι με το περιβάλλον κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις πυρκαγιές που προκαλούνται από τις χωματερές. Παρ όλα αυτά μικροσυμφέροντα και μικροπολιτικές εμποδίζουν να αναπτυχθούν συστήματα σύγχρονης ανακύκλωσης και Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, που να ανταποκρίνονται στα σημερινά δεδομένα της διαχείρισης των σκουπιδιών.
Γιατί όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, «εμπρηστές» είναι κατά βάση οι χωματερές, τα καλώδια της ΔΕΗ και ο καύσωνας που μπορεί εύκολα να ανάψει την πρώτη φλόγα, που πολλές φορές είναι η αφορμή, για να φουντώσει τη φωτιά.
Είναι προφανές ότι οι πυρκαγιές είναι εδώ και θα τις έχουμε μπροστά μας απειλητικές ολόκληρο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Είναι επίσης γνωστό ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά σε οργανωτικό επίπεδο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συχνά η έγκαιρη επέμβαση, που θα σβήσει τη φωτιά, πριν αυτή επεκταθεί και καταστεί ανεξέλεγκτη.
Γιατί, υπήρξαν τρεις ημέρες με πάμπολλες πυρκαγιές, λόγω του καύσωνα, αλλά στη συνέχεια δεν είχαμε έξαρση ικανή να δικαιολογήσει την αδυναμία των πυροσβεστικών δυνάμεων να επεμβαίνουν έγκαιρα για την κατάσβεσή τους.
Είναι προφανές ότι και τα μέσα δεν στάθηκαν ικανά να βοηθήσουν αποτελεσματικά και η οργάνωση δεν υπήρξε επαρκής και τέλος οι ηγεσίες αποδείχθηκαν κατώτερες των περιστάσεων.
Όμως, παρά τις αυταπόδεικτες αδυναμίες, δεν είδαμε αλλαγές ικανές να μας κάνουν περισσότερο ασφαλείς από την πύρινη λαίλαπα. Τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα. Αυτό, που ανησυχεί ιδιαίτερα, είναι το γεγονός ότι υπάρχει σύγχυση για το τι μέλλει γενέσθαι. Αν δηλ. λείπουν και πόσοι πυροσβέστες. Πόσοι εποχικοί χρειάζονται, πόσα και ποιο είδος αεροπλάνων, τι ελικόπτερα, πια οχήματα. Τι αντιπυρικές ζώνες, που πρέπει να τοποθετηθούν οι κρουνοί και που οι δεξαμενές. Πολλά γράφονται και περισσότερα ακούγονται, δημιουργώντας δυσκολία να ξεχωρίσει κανείς τα υπεύθυνα από τα ανεύθυνα, τις πολιτικές αντιπαραθέσεις από της αξιόλογες επισημάνσεις. Καταλήξαμε στα θέματα αυτά, που έχουν αντικειμενικές παραμέτρους, να θεωρούμε απόλυτο αυτό που υποστηρίζει το κόμμα μας, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι συχνά και το σωστό. Με αυτή την έννοια είναι ανάγκη, όλοι να γίνουμε ωριμότεροι να δούμε κατάματα τα προβλήματα και να τα αντιμετωπίσουμε πέρα και έξω από πολιτικές σκοπιμότητες
Πέμπτη 12 Ιουλίου 2007
Το πράσινο, στη ζωή μας
Η απώλεια του δάσους της Πάρνηθας ευαισθητοποίησε πολλούς κατοίκους της Αττικής, που βλέπουν ότι ζώντας σε αυτή την πόλη, ούτε την αναπνοή τους μπορούν να εξασφαλίσουν. Οι ειδικοί δηλώνουν, ότι χωρίς το οξυγόνο που μας προσέφερε η Πάρνηθα, είναι σαν να επιβαρύναμε την ατμόσφαιρα με τα διπλάσια Ι.Χ., σε σχέση με αυτά που κυκλοφορούν σήμερα. Η καταστροφή αυτή, δημιουργεί την άμεση ανάγκη να αναλάβουν πρωτοβουλίες χωρίς άλλη καθυστέρηση, Πολιτεία αλλά και πολίτες προκειμένου να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης όλων μας.
Η Πολιτεία πέρα από τα μέτρα που εξήγγειλε για το καμένο δάσος της Πάρνηθας, οφείλει σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση να πρασινίσει κάθε γωνιά γης. Από το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού, μέχρι το τελευταίο κομμάτι ελεύθερης γης, που έχει απομείνει στην Αττική.
Αλλά και οι πολίτες οφείλουν να πάρουν την τσάπα στα χέρια τους και να μην αφήσουν κανένα σημείο του σπιτιού τους χωρίς πράσινο. Από τον μικρό κοινόχρηστο κήπο, μέχρι το μπαλκόνι και την ταράτσα. Όπως όλοι οι ειδικοί συμφωνούν, δεν θα βελτιωθούν μόνο οι χώροι από πλευράς οξυγόνου, θα περιοριστεί σημαντικά και η θερμοκρασία των σπιτιών τις ημέρες του καύσωνα.
Οι μεγάλες γυάλινες επιφάνειες που χρησιμοποιούνται σε πολλές πολυκατοικίες, σε μια ηλιόλουστη πόλη, όπως είναι η Αθήνα, αυξάνουν σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας μια και χρειάζονται περισσότερα κλιματιστικά και μεγαλύτερη ισχύ για να μειώσουν την θερμοκρασία του χώρου.
Αν δοθούν κίνητρα και φυτευτούν οι ταράτσες, θα προκύψει μια μέση μείωση θερμοκρασίας 3ο Κελσίου, για κάθε κτίριο. Η κατασκευή όμως ενός βιοκλιματικού κτιρίου, θα μηδενίσει σχεδόν την κατανάλωση ενέργειας και πέρα από την συνολική οικονομία θα περιορίσει σημαντικά τη ρύπανση του περιβάλλοντος.
Κεντρική Διοίκηση και Δήμοι αν χρησιμοποιήσουν ψυχρά υλικά, τόσο στις πλάκες των πεζοδρομίων, όσο και στην επίστρωση της ασφάλτου, θα μειώσουν τη θερμοκρασία στους χώρους αυτούς, κατά 4Ο Κελσίου.
Αλλά και στους ελεύθερους χώρους, όπου υπάρχουν να φυτέψουν δένδρα χωρίς πολλές συζητήσεις και καθυστερήσεις.
Από το παλιό αεροδρόμιο και τον παλιό ιππόδρομο μέχρι το Γουδί και την Λ. Αλεξάνδρας. Οι υπάρχουσες δικαστικές αποφάσεις με νόμιμο τρόπο να ανατραπούν, για να ανοίξει ο δρόμος της δημιουργίας του τεράστιου πάρκου-πνεύμονα στο χώρο του γηπέδου του Παναθηναϊκού και των ετοιμόρροπων εργατικών πολυκατοικιών. Ας μην ξεχνάμε ότι σήμερα στις μεγαλουπόλεις ευεργέτες δεν είναι όσοι κτίζουν, αλλά όσοι γκρεμίζουν για να αποδώσουν τη γη ελεύθερη στο πράσινο.
Ακόμη προτείνεται από τους ειδικούς ο έλεγχος στις οικοδομές της ανατολικής και βόρειας Αττικής κι αυτό σημαίνει νέες προδιαγραφές για τις κατοικίες και αστυνόμευση για να μην ξεφυτρώνουν εν μια νυκτί δεκάδες αυθαίρετα, καθώς επίσης και περιορισμός στην κίνηση των Ι.Χ. με παράλληλη ενθάρρυνση της χρήσης Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.
Για όλα αυτά οφείλουμε να πιέσουμε όλοι οι πολίτες και να κάνουμε παράλληλα ότι μπορούμε, για να βελτιώσουμε τις συνθήκες διαβίωσης μέσα στο ίδιο μας το σπίτι.
Η Πολιτεία πέρα από τα μέτρα που εξήγγειλε για το καμένο δάσος της Πάρνηθας, οφείλει σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση να πρασινίσει κάθε γωνιά γης. Από το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού, μέχρι το τελευταίο κομμάτι ελεύθερης γης, που έχει απομείνει στην Αττική.
Αλλά και οι πολίτες οφείλουν να πάρουν την τσάπα στα χέρια τους και να μην αφήσουν κανένα σημείο του σπιτιού τους χωρίς πράσινο. Από τον μικρό κοινόχρηστο κήπο, μέχρι το μπαλκόνι και την ταράτσα. Όπως όλοι οι ειδικοί συμφωνούν, δεν θα βελτιωθούν μόνο οι χώροι από πλευράς οξυγόνου, θα περιοριστεί σημαντικά και η θερμοκρασία των σπιτιών τις ημέρες του καύσωνα.
Οι μεγάλες γυάλινες επιφάνειες που χρησιμοποιούνται σε πολλές πολυκατοικίες, σε μια ηλιόλουστη πόλη, όπως είναι η Αθήνα, αυξάνουν σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας μια και χρειάζονται περισσότερα κλιματιστικά και μεγαλύτερη ισχύ για να μειώσουν την θερμοκρασία του χώρου.
Αν δοθούν κίνητρα και φυτευτούν οι ταράτσες, θα προκύψει μια μέση μείωση θερμοκρασίας 3ο Κελσίου, για κάθε κτίριο. Η κατασκευή όμως ενός βιοκλιματικού κτιρίου, θα μηδενίσει σχεδόν την κατανάλωση ενέργειας και πέρα από την συνολική οικονομία θα περιορίσει σημαντικά τη ρύπανση του περιβάλλοντος.
Κεντρική Διοίκηση και Δήμοι αν χρησιμοποιήσουν ψυχρά υλικά, τόσο στις πλάκες των πεζοδρομίων, όσο και στην επίστρωση της ασφάλτου, θα μειώσουν τη θερμοκρασία στους χώρους αυτούς, κατά 4Ο Κελσίου.
Αλλά και στους ελεύθερους χώρους, όπου υπάρχουν να φυτέψουν δένδρα χωρίς πολλές συζητήσεις και καθυστερήσεις.
Από το παλιό αεροδρόμιο και τον παλιό ιππόδρομο μέχρι το Γουδί και την Λ. Αλεξάνδρας. Οι υπάρχουσες δικαστικές αποφάσεις με νόμιμο τρόπο να ανατραπούν, για να ανοίξει ο δρόμος της δημιουργίας του τεράστιου πάρκου-πνεύμονα στο χώρο του γηπέδου του Παναθηναϊκού και των ετοιμόρροπων εργατικών πολυκατοικιών. Ας μην ξεχνάμε ότι σήμερα στις μεγαλουπόλεις ευεργέτες δεν είναι όσοι κτίζουν, αλλά όσοι γκρεμίζουν για να αποδώσουν τη γη ελεύθερη στο πράσινο.
Ακόμη προτείνεται από τους ειδικούς ο έλεγχος στις οικοδομές της ανατολικής και βόρειας Αττικής κι αυτό σημαίνει νέες προδιαγραφές για τις κατοικίες και αστυνόμευση για να μην ξεφυτρώνουν εν μια νυκτί δεκάδες αυθαίρετα, καθώς επίσης και περιορισμός στην κίνηση των Ι.Χ. με παράλληλη ενθάρρυνση της χρήσης Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.
Για όλα αυτά οφείλουμε να πιέσουμε όλοι οι πολίτες και να κάνουμε παράλληλα ότι μπορούμε, για να βελτιώσουμε τις συνθήκες διαβίωσης μέσα στο ίδιο μας το σπίτι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)