Τουρκικές επεκτατικές κινήσεις

Η πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα άρχισε να αποδίδει καρπούς. Ήδη τουρκικά πολεμικά πλοία κινούνται αβλαβώς γύρω από το Σούνιο, ενώ πολεμικά αεροσκάφη της γειτονικής χώρας κάνουν «φιλικές» εξορμήσεις στο Αιγαίο πετώντας σε ύψος διακοσίων μέτρων πάνω από την ελληνική φρεγάτα Σαλαμίς.
Έτσι συσφίγγονται περαιτέρω οι σχέσεις Ελλάδος Τουρκίας μετά και την υπογραφή των 22 συμφωνιών τον περασμένο μήνα στην Αθήνα.
Ανάλογα καλό κλίμα καλλιεργεί η Άγκυρα μέσω του προξενείου της στην Κομοτηνή στη Θράκη, μέσω των ελεγχόμενων ψευδομουφτήδων που εκπαιδεύουν, ή μάλλον δηλητηριάζουν την αθώα ψυχή των μουσουλμανόπαιδων με όρκους στην Τουρκία, που ποτέ δεν θα προδώσουν.
Εκεί όμως που δίνει τα ρέστα της η Άγκυρα είναι στην Κύπρο. Προς την Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται ως η χώρα που θέλει τη λύση του κυπριακού και μάλιστα την επιδιώκει μέχρι το τέλος του χρόνου, κι από την άλλη προωθεί μια πολιτική νέων τετελεσμένων στη Μεγαλόνησο.
Ο παμπόνηρος Νταβούτογλου κάλεσε τους Τουρκοκύπριους σε κλειστές συναντήσεις που είχε μαζί τους, να πάνε στις ελεύθερες περιοχές και να πάρουν πίσω τις περιουσίες τους, με σκοπό να δημιουργήσουν ένα μεικτό κράτος στο Νότο κατά το πρότυπο των συμφωνιών της Ζυρίχης του 1960, ενώ για τον κατεχόμενο Βορά θέλει ένα αμιγώς τουρκικό χώρο ο οποίος μελλοντικά θα ενταχθεί στην Τουρκία.
Όπως είναι γνωστό μια πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων βάζει φρένο στις διεκδικήσεις των Ελληνοκυπρίων για τις περιουσίες τους που βρίσκονται στα κατεχόμενα, μια και τους παραπέμπει σε μια επιτροπή που έχει στηθεί στο Βορά από την Αγκυρα και δίνει αποζημιώσεις ψιχία, προκειμένου να υφαρπάξει τις ελληνοκυπριακές περιουσίες.
Από την άλλη πλευρά η Κυπριακή Δημοκρατία που έχει ήδη δώσει ταυτότητες και ευρωπαϊκά διαβατήρια στους περισσότερους Τουρκοκύπριους με νομικό καθεστώς ελεύθερης διέλευσης, εγκατάστασης, διακίνησης κεφαλαίων και ιδιοκτησίας δεν μπορεί να αρνηθεί κάποια στιγμή την απόδοση γης και κτισμάτων στους νομίμους ιδιοκτήτες.
Με αυτά τα κόλπα η Άγκυρα, από τη μια θα υπονομεύει τις συνομιλίες, που διεξάγονται ήδη εδώ και δύο χρόνια, βάζοντας όρους που γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν μπορεί να αποδεχθεί η Ελληνοκυπριακή πλευρά και από την άλλη προωθεί το δικό της σχέδιο Β, που δεν είναι άλλο από την οριστική κατάκτηση του Βορά και τον ασφυκτικό έλεγχο του ελεύθερου Νότου.
Όλα αυτά τα σενάρια που έχουν τεθεί ήδη σε εφαρμογή, δεν απασχολούν και δεν προβληματίζουν την Αθήνα, που περί άλλα τυρβάζει.
Με ευχολόγια και διπλωματικές αβρότητες δεν λύνονται προβλήματα. Και το κυριότερο χωρίς στρατηγικές, τακτικούς ελιγμούς και σταθερές γραμμές αμύνης δεν προωθούνται τα εθνικά συμφέροντα του ελληνισμού.
Οι συνομιλίες στην Κύπρο ανάμεσα στον Πρόεδρο Χριστόφια και το νέο ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Ντερβίς Έρογλου δεν οδηγούν σε κανένα αποτέλεσμα.
Ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της Τουρκίας. Πέρα από την παγίωση των τετελεσμένων που προέκυψαν το 1974 με την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο και τη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπάρχουν και οι έποικοι που ξεπερνούν σε αριθμό τους Τουρκοκυπρίους, γεγονός που λειτουργεί ως ανάχωμα κάθε προσπάθειας επαναπροσέγγισης των δύο πλευρών.
Η σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία για την Ελλάδα δίνει στην Άγκυρα ένα πρόσθετο πλεονέκτημα που θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να το εκμεταλλευθεί. Μένει να αφυπνισθεί ελλαδική και κυπριακή πλευρά και να δει το κακοφορμισμένο ήδη πρόβλημα προκειμένου να αποτρέψει τα χειρότερα.

Οι δυσοίωνες προβλέψεις(B10)

Οι ελληνικές διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και όλα βαίνουν καλώς μετά την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης δεν έχουν πείσει όπως όλα δείχνουν τις αγορές που προεξοφλούν νέα δυσμενή εξέλιξη για την πολύπαθη ελληνική οικονομία.
Σε μια έρευνα του Bloomberg το 76% των αναλυτών και των επενδυτών υποστηρίζει ότι τα πράγματα μετά την παρουσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα δεν θα πάνε καλύτερα, αλλά χειρότερα. Και το χειρότερο ότι το 41% υποστηρίζει ότι η Ελλάδα στο τέλος αυτής της δραματικής διαδρομής θα βρεθεί εκτός ευρωζώνης.
Οι ανησυχίες των πολιτών δεν είναι διόλου τυχαίες. Η παντελής έλλειψη αξιοπιστίας του πολιτικού λόγου έχει οδηγήσει πολλούς στις αγκάλες της κάθε λογής και μορφής φημολογία.
Ποιόν να πιστέψει. Όταν καθημερινά βομβαρδίζεται κυριολεκτικά από σκάνδαλα, μίζες και χρηματισμούς. Υποστηρίζουν πολλοί ότι δεν είναι όλοι οι ίδιοι. Το πρόβλημα είναι ότι και αυτοί που δεν είναι ίδιοι συναίνεσαν είτε λόγω κομματικής πειθαρχίας είτε λόγω αβουλίας στην μεγάλη κατηφόρα της χώρας.
Και δυστυχώς όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις τα ξέρα καίνε και τα χλωρά.
Το εμπορικό ισοζύγιο μας λένε ότι μειώθηκε στο 15,8%. Όμως και το νούμερο αυτό είναι δυσθεώρητα υψηλό και με δεδομένη την απουσία παραγωγής ελληνικών προϊόντων δεν έχει περιθώρια να μειωθεί περισσότερο.
Όμως τα μέτρα που ήδη υλοποιούνται ανεβάζουν στα ύψη την ανεργία. Ήδη το ποσοστό της τον περασμένο Μάρτιο έφτασε στο 11,6%.
Ζητούμενο παραμένει η ανάπτυξη που δεν φαίνεται στο ορατό μέλλον να παίρνει σάρκα και οστά. Ακόμη να φέρει στη Βουλή η αρμόδια υπουργός Λούκα Κατσέλη το νομοσχέδιο για την ανάπτυξη την ώρα που όλα τα άλλα ν/σ που αφαιρούν εισοδήματα από εργαζομένους και συνταξιούχους έχουν γίνει νόμοι και βρίσκονται εν ισχύ.
Και να σκεφθεί κανείς ότι δεν αρκεί ένας νόμος για να έρθουν στη χώρα μας επενδύσεις. Χρειάζεται να σηκώσει ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός τα μανίκια του και βεβαίως να πεισθούν οι επενδυτές ότι αξίζει να έρθουν στην Ελλάδα. Η μέχρι τώρα εμπειρία τους αποτρέπει. Να δούμε αν τα ταξίδια του Πρωθυπουργού θα αποδώσουν.
Η Λιβύη πάντως που κάλεσε τους έλληνες κατασκευαστές να δραστηριοποιηθούν και πάλι στην χώρα αυτή, χρωστάει ήδη ένα σεβαστό ποσό σε πολλούς από αυτούς.
Όλα δείχνουν ότι τα λόγια των πολιτικών δεν καθησυχάζουν τους πολίτες. Είναι δύσπιστοι γιατί δεν ταυτίζονται με τα έργα. Πέρα λοιπόν από τα επικοινωνιακά κόλπα, που καταρρέουν την επομένη, σαν χάρτινος πύργος, χρειάζονται πράξεις για να πεισθούν οι πολίτες. Κι αυτές ακόμα τις περιμένουμε.

Η απώλεια της σοβαρότητας(B9)

Όλα δείχνουν ότι το πολιτικό σύστημα δεν κατάλαβε τίποτα. Δεν έχει συναίσθηση ευθύνης. Εξακολουθεί να παίζει το πολιτικό παιχνίδι, με όρους ξεπερασμένους και παλαιομοδίτικους για την εποχή μας, αγνοώντας την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα εξαιτίας τους.
Εγκλωβισμένοι εντός του κοινοβουλίου έχουν αποκοπεί από τους πολίτες και νομίζουν ότι επικοινωνούν μαζί τους, μόνο μέσω των τηλεοπτικών παραθύρων απ όπου βγαίνουν για να περάσουν τις ευθύνες στον αντίπαλό τους.
Έτσι νομίζουν ότι ξεμπλέκουν και καθαρίζουν για το άνομο παρελθόν πολλών αξιωματούχων των κομμάτων, που έχει οδηγήσει τη χώρα στο χείλος της καταστροφής.
Με αυτή την πολιτικάντικη λογική εξέδωσαν πέντε πορίσματα για το Βατοπέδι με τα οποία επιρρίπτουν ευθύνες εδώ κι εκεί. Σκοπός να θολώσουν τα νερά να κάνουν τις ευθύνες πολλές, περίπλοκες και αλληλοσυγκρουόμενες για να κλείσει η υπόθεση και να περάσει κι αυτή χωρίς συνέπειες για πολιτικά πρόσωπα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Το γεγονός της κοινωνίας που βράζει, μοιάζει να μην απασχολεί τους εκπροσώπους μας στο ελληνικό κοινοβούλιο. Με αυτά τα τερτίπια ουδόλως ικανοποιείται η οργή των πολιτών και βεβαίως δεν επιτυγχάνεται η διαφάνεια που αποτελεί κυρίαρχο αίτημα στους δίσεκτους καιρούς μας.
Παράλληλα δεν αποκαθίσταται η αξιοπιστία του πολιτικού κόσμου μια και κανείς πια δεν πιστεύει κανέναν, γι αυτό και όλοι ζούμε και πάλι στην περίοδο της φημολογίας που λειτουργεί σαν σανίδα σωτηρίας για όσα μέλλει να συμβούν στο δυσοίωνο οικονομικό μας περιβάλλον. Έτσι ο κόσμος ακούει και πιστεύει ότι τυπώνουν δραχμές στο Νομισματοκοπείο και άλλα ανεύθυνα που αφορούν το ζοφερό μέλλον μας.
Τα τελευταία σενάρια για το ποσοστό των συντάξεων, απέδειξαν το κομφούζιο που κυριαρχεί γύρω από το συνταξιοδοτικό. Παρά τις όποιες διευκρινίσεις, ένα είναι βέβαιο, ότι ολόκληρο το σενάριο γύρω από τις συντάξεις δεν έχει ακόμη πλήρως αποκαλυφθεί. Υπάρχουν σκόπιμα κενά και αθέατες πλευρές του συνταξιοδοτικού.
Η κυβέρνηση εμφανίζεται χωρίς στρατηγικό σχέδιο για το μέλλον μας και κινείται με την λογική της καθημερινής διαχείρισης, μια και άλλοι αποφασίζουν για μας, που δεν ψηφίσαμε, δεν εκλέξαμε και δεν νομιμοποιήσαμε δια της δημοκρατικής οδού.
Με αυτή την έννοια είναι δύσκολη και η συναίνεση των πολιτών, που βλέπουν την κυβέρνηση τους, χωρίς την έγκριση τους, να έχει εκχωρήσει σημαντικά κυριαρχικά δικαιώματα σε τρίτους.
Με δεδομένη την οργή των πολιτών, για τα παιχνιδάκια των κομμάτων με τα πέντε πορίσματα για το Βατοπέδι που επιβεβαιώνουν την άνευ ουσίας λειτουργία των Εξεταστικών Επιτροπών, μια και ουδέν απέδωσαν προς την κατεύθυνση του καταλογισμού ευθυνών όλα αυτά τα χρόνια, είναι απορίας άξιο με ποιο πρόσωπο θα εμφανιστούν αύριο οι εκπρόσωποι μας, κατά τη νομική τάξη, στην ελληνική κοινωνία για να ζητήσουν και πάλι την ψήφο των πολιτών.

Έγκλημα με κρατική βούλα

Το ρεσάλτο των ισραηλινών κομάντος στα έξι πλοία της διεθνούς νηοπομπής, που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια, στους εδώ και τρία χρόνια αποκλεισμένους Παλαιστινίους της λωρίδας της Γάζας, ήταν μια ενέργεια σαφώς πειρατική, μια και συντελέσθηκε σε διεθνή ύδατα, αφού η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε ογδόντα μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ Ήταν ένα έγκλημα, που εμφανίζει το Ισραήλ σε ρόλο τρομοκράτη.
Αυτό που κατηγορεί την Χαμάς, το κάνει το ίδιο το κράτος του Ισραήλ και μάλιστα με ιδιαίτερη σκληρότητα. Από την όλη επιχείρηση των πάνοπλων στρατιωτών απέναντι σε αόπλους πολίτες, που επέβαιναν στα πλοία της ανθρωπιστικής βοήθειας, εννέα έχασαν τη ζωή τους και δεκάδες τραυματίσθηκαν.
Η διεθνής κοινή γνώμη αντέδρασε με διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή, όμως οι κυβερνήσεις τους αρκέσθηκαν σε φραστικές καταδίκες της εγκληματικής αυτής ενέργειας κράτους απέναντι σε πολίτες και μάλιστα έξω από την επικράτεια του.
Ο Μπάρακ Ομπάμα ζήτησε από το Ισραήλ να κάνει έρευνα, ενώ άλλοι αξιωματούχοι της Ουάσινγκτον δικαιολόγησαν ανοιχτά την όλη επιχείρηση, επιβεβαιώνοντας, την άνευ όρων υποστήριξη στο Τελαβίβ Η πολιτική αυτή των ΗΠΑ, βρίσκεται πάντα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του ισραηλινού λόμπυ.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδίκασε το γεγονός, αλλά όλα δείχνουν ότι δεν έχει διάθεση να τραβήξει περισσότερο το σχοινί.
Η Τουρκία που υπήρξε και ο κύριος αποδέκτης του μηνύματος, μια και η φονική συμπλοκή έγινε σε πλοίο με τουρκική σημαία, δείχνει να μην αρκείται σε φραστικές μόνο κινήσεις και απειλεί την ταραχοποιό χώρα της Ανατολικής Μεσογείου με μέτρα πέραν της ακύρωσης δύο ναυτικών ασκήσεων στην περιοχή.
Ήδη πρωταγωνιστεί για την καταδίκη του Ισραήλ στο Συμβούλιο Ασφαλείας και βρίσκεται απέναντι στις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να προωθήσει τα γεωστρατηγικά σχέδια της, που δεν είναι άλλα από την ουσιαστική επιρροή στο σύνολο του μουσουλμανικού κόσμου.
Ευτυχώς από ελληνικής πλευράς δεν υπήρχαν θύματα. Μείναμε στις παράνομες συλλήψεις και στην επίσης παράνομη άσκηση σωματικής βίας σε βάρος των Ελλήνων που συμμετείχαν με δύο πλοία στην ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Γάζα.
Η επιχείρηση των ισραηλινών πραγματοποιήθηκε την ώρα που υπήρχε εν εξελίξει ελληνοισραηλινή αεροπορική άσκηση στο Κρητικό πέλαγος και στο Ιόνιο. Η ελληνική πλευρά και ορθώς διέκοψε την άσκηση. Όμως με αφορμή και το πρόσφατο γεγονός θα ρωτήσει κάποιος, για ποιο λόγο πραγματοποιούνται αυτές οι ασκήσεις με τους ισραηλινούς;
Ποιο ελληνικό εθνικό συμφέρον υποστηρίζουν; Μια προηγούμενη, άσκηση που πραγματοποιήθηκε πριν ένα χρόνο στην ανατολική Μεσόγειο, σχολιάσθηκε ως πρόβα και προσομοίωση ενός πιθανού κτυπήματος του Ισραήλ στο Ιράν. Ποιος έχει επιβάλει αυτή την στρατηγική στην Ελλάδα.
Μήπως το ΔΝΤ και οι περί αυτό; Για την ώρα πιστεύουμε ότι μόνο στα οικονομικά έχει το πρώτο και το πάνω χέρι.
Εκτός αν το πακέτο της βοήθειας κρύβει και άλλες δουλείες. Η Ελλάδα παραδοσιακός φίλος των Αράβων δεν έχει καμιά δουλειά να παίζει σε αυτά τα επικίνδυνα πολεμικά παιχνίδια.
Από την άλλη πλευρά η Τουρκία αλωνίζει τον κόσμο και προωθεί ποικιλοτρόπως τα συμφέροντά της.
Την ώρα του επεισοδίου ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν βρισκόταν σε περιοδεία στη Νότιο Αμερική, την οποία και διέκοψε, και ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου στη Νέα Υόρκη, απ όπου κινήθηκε δυναμικά μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Εμείς δυστυχώς, περί άλλα τυρβάζουμε. Εκτός αν ο κ. Δρούτσας που ακολουθεί κατά πόδας τον κ. Νταβούτογλου, που έχει αποκληθεί ο νέος Κίσιντζερ, παίρνει μαθήματα δυναμικής εξωτερικής πολιτικής, τα οποία θα δούμε να εφαρμόζονται στο προσεχές μέλλον.

Κουβαρντάδες με δανεικά

Οι καθημερινές αποκαλύψεις για αξιωματούχους που έχουν υπέρμετρα πλουτίσει στη διάρκεια της θητείας τους σε κυβερνητικά πόστα, που έρχονται καθημερινά στη δημοσιότητα επιτείνουν την αγανάκτηση των πολιτών, που ζητούν κάθαρση, αλλά και απόδοση των ποσών που έκαναν φτερά από τα κρατικά ταμεία.
Το πολιτικό σύστημα δείχνει ζαλισμένο από όλες αυτές τις αποκαλύψεις και επιχειρεί ανεπιτυχώς για την ώρα να κάνει κινήσεις αυτοκάθαρσης που όμως δεν πείθουν. Είναι προφανές ότι με αυτό το κλίμα και με δεδομένη την κατηφόρα που ακολουθεί για το επόμενο χρονικό διάστημα στα οικονομικά όλων των εργαζόμενων οι πολιτικοί μας ταγοί βλέπουν την πόρτα εξόδου από τα βουλευτικά τους έδρανα. Εκτός αν περισωθούν με τριπλές εκλογές τον προσεχή Νοέμβριο, που δεν θα έχει παρέλθει δεκαοκτάμηνο οπότε θα τους περισώσει η λίστα του αρχηγού.
Βεβαίως πρόωρες εκλογές είναι μια κουβέντα. Με τα χάλια των οικονομικών της χώρας είναι απαγορευτική ακόμη και μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Κι αυτό γιατί στην Ελλάδα των εμίρηδων και των κακομοίρηδων το πολιτικο σύστημα έχει φροντίσει κάθε εκλογική αναμέτρηση να είναι ιδιαίτερα πολυδάπανη.
Ένα σωρό κατηγορίες πολιτών με πρώτους και καλύτερους αυτούς του υπουργείου Εσωτερικών εισπράττουν ένα επιπλέον μισθό σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Παράλληλα χρησιμοποιείται η αργία της Κυριακής για να δικαιολογηθούν ένα σωρό πρόσθετες αμοιβές.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Αγγλία οι εκλογές γίνονται κατά παράδοση ημέρα Πέμπτη για να περιορίζονται έτσι σε χαμηλότερα επίπεδα οι εκλογικές δαπάνες.
Όσο για τις επιχορηγήσεις που δίνονται στα κόμματα. Στην Ελλάδα το 2009, δόθηκαν στα κόμματα εκατό σαράντα εκατομμύρια ευρώ, ενώ στην Αγγλία το ποσό αυτό δεν ξεπέρασε τα δυόμισι εκατομμύρια ευρώ. Να υπενθυμίσουμε ότι τα κόμματα στην Αγγλία επικοινωνούν με σαράντα εκατομμύρια και πλέον ψηφοφόρους, ενώ στην Ελλάδα με οκτώ εκατομμύρια.
Αλλά υπάρχει και το χειρότερο που αφορά τα δύο κόμματα της εξουσίας. Παρά τον πακτωλό αυτό των χρημάτων, επειδή το κρατικό χρήμα ουδείς απ ότι φαίνεται αξιωματούχος, και οι εξαιρέσεις στην ουσία επιβεβαιώνουν τον κανόνα, το σέβεται τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν προεξοφλήσει κρατικές χορηγίες μέσω της κρατικής επίσης Αγροτικής τράπεζας μέχρι το 2016.
Αυτή η εικόνα φανερώνει χωρίς άλλα στοιχεία την ανεύθυνη διαχείριση του κρατικού χρήματος από τους κομματικούς σχηματισμούς. Και δεν φτάνει αυτό, μέχρι τώρα δεν έχουν συμφωνήσει τα κόμματα να δημοσιοποιούν έσοδα-έξοδα και με αυτό τον τρόπο να εμφανίζονται όλες και οι πάσης φύσεως χορηγίες. Έτσι θα περιοριστεί σημαντικά η διακίνηση μαύρου χρήματος στα κόμματα. Αν κάποιος ή κάποιοι διαφωνούν, είναι απλό δεν θα λαμβάνουν την κρατική χορηγία. Και βεβαίως αυτή θα πρέπει να μειωθεί σε αριθμούς που θα είναι ανάλογοι με τα όσα δίνονται στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
Οι κουβαρντάδες πολιτικοί με δανεικά, που πληρώνουν τώρα τα κορόιδα οι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι μας τελείωσαν.

Ο κ. Ρόκος είναι εδώ

Ο Ρόκος βρέθηκε. Παραδέχθηκε ενώπιον της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο της SIEMENS, ότι το ποσό που εισέπραξε ήταν περίπου αμελητέο για έναν υπουργό, άρα δεν ήταν δωροδοκία αλλά χορηγία. Η ταρίφα υποστήριξε δωροδοκίας ενός υπουργού είναι δέκα εκατομμύρια ευρώ και όχι διακόσια ψωροχιλιάρικα.
Μερικοί υποστηρίζουν ότι αυτή η επισήμανση του κ. Α. Ρόκου δείχνει κάποιο υπουργό που πήρε τα δέκα εκατομμύρια. Πάντως αξίζει να σημειωθεί, ότι ο εν λόγω κύριος υποστήριξε, ότι είναι σύνηθες φαινόμενο η χορηγία των πολιτικών με τα ποσά των διακοσίων χιλιάδων ευρώ προκειμένου να βγάλουν πέρα τις πολυδάπανες προεκλογικές εκστρατείες σε περιφέρειες όπως αυτή της Β΄ Αθηνών.
Βεβαίως στην άνετη παρουσία του στη Βουλή υποστήριξε ότι τον πήρε κάποιος κύριος αγνώστων λοιπών στοιχείων που μιλούσε αγγλικά και του είπε ότι προτίθεται η SIEMENS να τον «υιοθετήσει» πολιτικά και γι αυτό θα του κατέβαλε το ευτελές ποσό των διακοσίων χιλιάδων ευρώ.
Τώρα το πώς και το γιατί μια απλή προεκλογική χορηγία σε μη προεκλογική περίοδο, πήγε στην Ελβετία σε λογαριασμό κουμπάρου με ψευδώνυμα αντί των πραγματικών ονομάτων αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.
Ίσως ο άνθρωπος να μην ήθελε να εκτεθεί μια και στη χώρα των λογαριασμών με τα πολλά μηδενικά κυκλοφορούσε με έναν τόσο φτωχό λογαριασμό. Όμως ακολούθησαν και άλλες διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ κατάθεση στο λογαριασμό του κ.Ρόκου που ο πρώην υπουργός δεν ασχολήθηκε να μάθει από πού προέκυψαν. Είπαμε δέκα εκατομμύρια είναι δωροδοκία, όχι τετρακόσια πενήντα χιλιάρικα που κατατέθηκαν συνολικά στο όνομα Ρόκος.
Κατά σατανική σύμπτωση εκείνη την περίοδο που έμπαιναν τα λεφτά στον κρυφό λογαριασμό του κουμπάρου, ο εν λόγω κύριος ως αρμόδιος υπουργός έριχνε τις τζίφρες του για προμήθειες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για λογαριασμό της SIEMENS.
Και κατά μια επίσης σατανική σύμπτωση ήταν και επισπεύδων γιατί από το 2008 για την προμήθεια του εν λόγω υλικού έπρεπε να προκηρυχθεί διεθνείς διαγωνισμός με βάση τις οδηγίες του Ε.Ε.
Για όλο αυτό το πάρτι κανείς άλλος κυβερνητικός αξιωματούχος δεν πήρε είδηση. Ούτε όταν ο ανταγωνιστής τους στην Β΄ Αθηνών, έκανε προεκλογική συγκέντρωση μέσα στα κτίρια της SIEMENS.
Κανείς δεν ασχολήθηκε με το θέμα του κ.Ρόκου γιατί οι χορηγίες αυτού του τύπου ήταν σύνηθες φαινόμενο.
Τι λέτε ρε παιδιά. Ποιόν δουλεύετε. Είπαμε, αλλά δεν βάζουμε το παγωτό στο κούτελο επειδή χάσαμε το στόμα. Ο κ. Ρόκος δεν ήταν ένας οποιοσδήποτε υπουργός. Ήταν ο εκλεκτός του τότε πρωθυπουργού.
Ήταν κάτι σαν πολιτικό του πρωτοπαλίκαρο. Κανείς δεν είδε και δεν άκουσε τίποτε. Το σκάνδαλο της SIEMENS που αποκαλύφθηκε στη Γερμανία και έδειξε και την Ελλάδα, σέρνεται εδώ και χρόνια και κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν έκανε τον κόπο να δει γιατί όλα κινούνται σε χρόνο παραγραφής.
Κανείς δεν ένοιωθε να θίγεται η τιμή του πολιτικού προσωπικού στο σύνολό του από αυτήν την υπόθεση.
Κανείς δεν αναλογίστηκε, αν αληθεύει το ποσό των εκατό εκατομμυρίων που ισχυρίστηκαν οι κατηγορούμενοι στη Γερμανία ότι έστειλαν στην Ελλάδα δείχνοντας ως αποδέκτες τα δύο μεγάλα κόμματα.
Για κάθε σοβαρό και έντιμο άνθρωπο μια κατηγορία χρηματισμού τον ξεσηκώνει τον αναστατώνει και τρέχει να αποδείξει ότι όλα αυτά είναι συκοφαντίες. Στην Ελλάδα το θέμα το πέρασαν στο ντούκου. Έπρεπε να έρθει η παραγραφή για να αρχίσουν να κινούνται εκ του ασφαλούς πια οι διαδικασίες.
Νοσηρή εικόνα της δημόσιας ζωής με πρωταγωνιστές αυτούς που εξέλεξε ο λαός για να του λύσουν κατά τα άλλα τα προβλήματά του. Να που κατάντησαν την χώρα. Να περιφέρεται ανά τον κόσμο επαιτώντας χρηματοδότηση για να μην κατεβάσει τα ρολά. Ντροπή τους…

Πωλείται η Ελλάς(B6)

Αυτό το φιλέτο ποιος θα το πάρει; Πωλούνται όλα σε τιμή ευκαιρίας. Περάστε κόσμε. Η Ελλάδα έχει βάλει πωλητήριο. Μην σας παραπλανά η λέξη αποκρατικοποιήσεις.
Πρόκειται για πραγματικό ξεπούλημα. Το κράτος εκποιεί ακίνητα, δημόσιες επιχειρήσεις στρατηγικού ενδιαφέροντος, με δεσπόζουσα θέση στην αγορά και μονοπωλιακά χαρακτηριστικά.
Τι θέλετε να πάρετε κόσμε, λιμάνια, αεροδρόμια, οικόπεδα παραθαλάσσια, μεταφορές, ενέργεια, νερά, τηλεπικοινωνίες, καζίνο, τράπεζες. Απ όλα έχει ο μπαξές.
Πωλείται ότι απέμεινε, γιατί οι πωλητές όπου νάναι τα μαζεύουν και φεύγουν. Αισθάνονται αλλοδαποί που δεν νοιάζονται για το αύριο της χώρας πουν ζουν.
Ως κοσμοπολίτες που νοιώθουν δεν τους ενδιαφέρει τι θα αφήσουν πίσω. Γαία πυρί μιχθήτω. Τα πατριωτικά κηρύγματα είναι το τυράκι στη φάκα για να αποτρέψουν τις αντιδράσεις.
Να αποκοιμίσουν την κοινωνία για να καταπιεί την μεγαλύτερη εκποίηση που έγινε ποτέ σε αυτή τη χώρα από την ανεξαρτησία της μέχρι τις μέρες μας. Θα πάνε αύριο στο Αζερμπαϊτζάν ή στην Ελβετία μια και πιστεύουν ακράδαντα ότι γι αυτούς ισχύει το όπου γης και πατρίς.
Η πρόσκληση για κάθε ενδιαφερόμενο είναι δελεαστική. Θυμηθείτε τον ΟΤΕ. Πουλήθηκε σε πραγματική τιμή ευκαιρίας. Πολύ κάτω του κόστους. Το ίδιο θα συμβεί και με τα νέα φιλέτα που βγαίνουν στο σφυρί.
Τσάμπα πράγμα. Η Ελλάδα χρειάζεται ρευστό για να αποπληρώσει τα χρέη της. Έδιωξε τους κερδοσκόπους των αγορών και έβαλε στο παιχνίδι τους τοκογλύφους των τραπεζών που αγοράζουν χρήμα άκοπα με 1% και μας το μοσχοπουλούν με 6%.
Αυτή η λεόντειος συμφωνία καταδικάζει τη χώρα σε μαρασμό απουσία αναπτυξιακής πορείας και όσο κι αν σοκάρει οδηγεί στην πτώχευση που υποτίθεται κατά τις πρωθυπουργικές δηλώσεις ότι αποφύγαμε.
Όλα πωλούνται σε αυτή τη χώρα. Τα μόνα που δεν πωλούνται, είναι τα αεροπλάνα της παλιάς Ολυμπιακής που σαπίζουν στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» που είναι εκεί παρκαρισμένα από τις 3 Οκτωβρίου του 2009, από τότε δηλ. που λειτούργησε ο νέος ιδιωτικός φορέας της Ολυμπιακής. Ουδείς ενδιαφέρεται να εισπράξει κάποιο ποσό όσο τα αεροπλάνα αυτά είναι ικανά να πετάξουν.
Τα ψευτοσυντηρούν, πληρώνουν ενοίκια στο αεροδρόμιο για το παρκάρισμα, και τα βλέπουν ως αξιοθέατο οι τουρίστες που πάνε κι έρχονται στην Αθήνα. Γι αυτή την πλήρη ανικανότητα της διοίκησης ποιος θα πληρώσει το ακριβό τίμημα;